§ 4.

1. Funkcjonariusz po ujęciu osoby stwarzającej w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz dla mienia, a także osoby w sposób rażący naruszającej porządek publiczny, zwanej dalej „osobą ujętą”, niezwłocznie informuje osobę ujętą o przyczynach ujęcia i przysługujących jej prawach, w tym o prawie do:

1) skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego oraz do żądania umożliwienia nawiązania niezwłocznego kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym i bezpośredniej z nim rozmowy;

2) korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim;

3) złożenia oświadczenia lub odmowy złożenia oświadczenia w swojej sprawie;

4) otrzymania odpisu protokołu ujęcia;

5) dostępu do pierwszej pomocy medycznej;

6) zawiadomienia osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby, jak również pracodawcy, szkoły, uczelni, dowódcy oraz osoby zarządzającej przedsiębiorstwem osoby ujętej albo przedsiębiorstwem, za które jest ona odpowiedzialna, o osobie ujętej;

7) złożenia do właściwego miejscowo prokuratora, w terminie 7 dni od dnia dokonania ujęcia, zażalenia na sposób prowadzenia ujęcia;

8) kontaktu z urzędem konsularnym lub z przedstawicielstwem dyplomatycznym państwa, którego jest obywatelem, jeżeli nie jest ona obywatelem polskim, lub kontaktu z przedstawicielem państwa, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania, jeżeli nie posiada żadnego obywatelstwa;

9) natychmiastowego zwolnienia, gdy ustanie przyczyna ujęcia;

10) bycia wysłuchanym.

2. Funkcjonariusz, który dokonał ujęcia osoby, sporządza z przebiegu tej czynności protokół ujęcia, którego wzór jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Kopię protokołu ujęcia przekazuje się osobie ujętej za pisemnym potwierdzeniem odbioru.

3. Osobę ujętą można do czasu przekazania właściwej miejscowo jednostce organizacyjnej Policji umieścić w pomieszczeniu zajmowanym przez Straż Marszałkowską, zapewniającym bezpieczeństwo osobie ujętej oraz realizację celu ujęcia osoby.