§ 12.

1. Wysokość szacowanego zobowiązania z tytułu szkód zgłoszonych jest ustalana indywidualnie dla każdej szkody w kwocie przewidywanej wypłaty powiększonej o koszty likwidacji szkód, według stanu na dzień bilansowy.

2. Zobowiązanie z tytułu zgłoszonej szkody, dla której ustalono odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, podlega redukcji do kwoty zero.

3. Wysokość świadczenia płatnego okresowo w formie rent, w tym także z tytułu szczególnych roszczeń o świadczenia rentowe, jest ustalana przy zastosowaniu metody aktuarialnej, w sposób przewidziany dla ubezpieczeń na życie, zgodnie z § 36 ust. 6, § 42 i § 46 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.

4. Kwoty zatwierdzone przez Fundusz do wypłaty są ujmowane w księgach rachunkowych jako zobowiązanie do wypłaty z tytułu szkód, natomiast kwoty, które nie zostały zatwierdzone do wypłaty, są ujmowane w rezerwach ubezpieczeniowych.

5. Wypłaty są dokonywane jednorazowo albo w ratach.

6. W przypadku wypłaty świadczeń w formie rent należne kwoty nie podlegają przeszacowaniu, z wyjątkiem zmian z tytułu aktualizacji wyceny na dzień bilansowy, przy zastosowaniu metody aktuarialnej, o której mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji; przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.