Art. 64.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 602 (ogł. 7 maja 2025)

   1. Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru: S = G/Q, Ri i i-1 gdzie poszczególne symbole oznaczają: „i” – rok kalendarzowy, w którym będzie obowiązywać stawka opłaty kogeneracyjnej, S – stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, wyrażoną w złotych za 1 MWh, Ri G – wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku „i”, i Q – ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w krajowym systemie i-1 elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty kogeneracyjnej w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty kogeneracyjnej na rok „i”. 2. Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10 % średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”. 3. Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza. 4. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2022 poz. 553 (ogł. 8 marca 2022) do Dz.U. 2024 poz. 639 (ogł. 26 kwietnia 2024)

   1. Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru:

   gdzie poszczególne symbole oznaczają:

   „i” - rok kalendarzowy, w którym będzie obowiązywać stawka opłaty kogeneracyjnej,

   S Ri - stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

   G i - wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku „i”,

   Q i-1 - ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w krajowym systemie elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty kogeneracyjnej w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty kogeneracyjnej na rok „i”.

   2. Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”.

   3. Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza.

   4. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2020 poz. 250 (ogł. 17 lutego 2020) do Dz.U. 2021 poz. 144 (ogł. 22 stycznia 2021) ten tekst

   1. Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru:

   S Ri = G i /Q i-1,

   gdzie poszczególne symbole oznaczają:

   „i” - rok kalendarzowy, w którym będzie obowiązywać stawka opłaty kogeneracyjnej,

   S Ri - stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

   G i - wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku „i”,

   Q i-1 - ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w krajowym systemie elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty kogeneracyjnej w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty kogeneracyjnej na rok „i”.

   2. Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”.

   3. Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza.

   4. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 42 (ogł. 10 stycznia 2019)

   1. Stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i” kalkuluje się według wzoru:

   gdzie poszczególne symbole oznaczają:

   „i” - rok kalendarzowy, w którym będzie obowiązywać stawka opłaty kogeneracyjnej,

   S Ri - stawkę opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, wyrażoną w złotych za 1 MWh,

   G i - wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku „i”,

   Q i-1 - ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w krajowym systemie elektroenergetycznym, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty kogeneracyjnej w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień 1 lipca roku, w którym jest kalkulowana stawka opłaty kogeneracyjnej na rok „i”.

   2. Maksymalna wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i” nie może przekroczyć równowartości 10% średniej ceny sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ogłoszonej w roku „i-1”.

   3. Stawkę opłaty kogeneracyjnej ustala się w złotych za 1 MWh, z dokładnością do jednego grosza.

   4. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 30 listopada roku „i-1”, wysokość stawki opłaty kogeneracyjnej na rok „i”, biorąc pod uwagę planowany koszt systemu wsparcia dla jednostek kogeneracji, będący wynikiem planowanej maksymalnej ilości wytworzonej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w tych jednostkach objętej systemem wsparcia w stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych w danym roku kalendarzowym.

Źródła: przepis występuje w 6 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.