Art. 62.
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji · DU 2020 poz. 250
Treść w tym tekście
1. Opłata kogeneracyjna stanowi iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, oraz sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych przyłączonych:
1) bezpośrednio do sieci danego płatnika opłaty kogeneracyjnej;
2) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej;
3) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej bezpośrednio lub poprzez sieć przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na ich rzecz usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej.
2. Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, i dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 53 ust. 2 tej ustawy, wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - jest 80%,
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - jest 60%,
3) więcej niż 40% - jest 15%
- ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek, pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym.
3. Energię elektryczną zużywaną przez:
1) płatników opłaty kogeneracyjnej,
2) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikami opłaty kogeneracyjnej,
3) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej
- w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji, uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się opłatę kogeneracyjną.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 28 grudnia 2024 · Dz.U. 2024 poz. 1847
9) w art. 62 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność oznaczona kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o którym mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1: a) lit. a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - jest 15 %, b) lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii - jest 25 % - ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek, pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym.”;
-
w życie od 3 lipca 2021 · Dz.U. 2021 poz. 1093
10) w art. 62 w ust. 3: a) w pkt 3 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „4) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej”, b) część wspólna otrzymuje brzmienie: „- w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, magazynowania, przesyłania lub dystrybucji, uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się opłatę kogeneracyjną.”.
-
Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 602 (ogł. 7 maja 2025)
1. Opłata kogeneracyjna stanowi iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, oraz sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych przyłączonych: 1) bezpośrednio do sieci danego płatnika opłaty kogeneracyjnej; 2) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej; 3) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej bezpośrednio lub poprzez sieć przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na ich rzecz usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej. 2.19) Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność oznaczona kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o którym mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1: a) lit. a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – jest 15 %, b) lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – jest 25 % – ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek, pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym. 3. Energię elektryczną zużywaną przez: 1) płatników opłaty kogeneracyjnej, 2) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikami opłaty kogeneracyjnej, 3) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, 4) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej – w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, magazynowania, przesyłania lub dystrybucji, uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się opłatę kogeneracyjną.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2022 poz. 553 (ogł. 8 marca 2022) do Dz.U. 2024 poz. 639 (ogł. 26 kwietnia 2024)
1. Opłata kogeneracyjna stanowi iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, oraz sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych przyłączonych:
1) bezpośrednio do sieci danego płatnika opłaty kogeneracyjnej;
2) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej;
3) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej bezpośrednio lub poprzez sieć przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na ich rzecz usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej.
2. Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, i dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 53 ust. 2 tej ustawy, wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - jest 80%,
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - jest 60%,
3) więcej niż 40% - jest 15%
- ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek, pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym.
3. Energię elektryczną zużywaną przez:
1) płatników opłaty kogeneracyjnej,
2) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikami opłaty kogeneracyjnej,
3) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej,
4) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej
- w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, magazynowania, przesyłania lub dystrybucji, uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się opłatę kogeneracyjną.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2019 poz. 42 (ogł. 10 stycznia 2019) do Dz.U. 2021 poz. 144 (ogł. 22 stycznia 2021) ten tekst
1. Opłata kogeneracyjna stanowi iloczyn stawki opłaty kogeneracyjnej, o której mowa w art. 64 ust. 1, oraz sumy ilości energii elektrycznej pobranej z sieci i zużytej przez odbiorców końcowych przyłączonych:
1) bezpośrednio do sieci danego płatnika opłaty kogeneracyjnej;
2) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty kogeneracyjnej, przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej;
3) do sieci przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego do sieci płatnika opłaty kogeneracyjnej bezpośrednio lub poprzez sieć przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na ich rzecz usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej.
2. Podstawą do obliczenia opłaty kogeneracyjnej pobieranej od odbiorcy przemysłowego, który został umieszczony w wykazie Prezesa URE, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, i dla którego wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 53 ust. 2 tej ustawy, wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - jest 80%,
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - jest 60%,
3) więcej niż 40% - jest 15%
- ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek, pobranej z sieci i zużytej przez tego odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym.
3. Energię elektryczną zużywaną przez:
1) płatników opłaty kogeneracyjnej,
2) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikami opłaty kogeneracyjnej,
3) przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej
- w części, w jakiej nie jest zużywana do jej wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji, uwzględnia się w ilościach energii elektrycznej, w odniesieniu do której pobiera się opłatę kogeneracyjną.
Źródła: przepis występuje w 6 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.