§ 30.

1. Przeprowadzając dowód z zeznań świadka, przesłuchanie rozpoczyna się od zadania świadkowi pytań dotyczących jego osoby oraz stosunku do stron.

2. Świadek składa zeznanie ustnie, zaczynając od odpowiedzi na pytania przewodniczącego i pozostałych członków składu orzekającego, co i z jakiego źródła wiadomo mu w sprawie, po czym pytania w tym przedmiocie mogą zadawać strony i uczestnicy postępowania odwoławczego. Pierwsza zadaje pytania ta strona lub ten uczestnik postępowania odwoławczego, który wnioskował o przeprowadzenie dowodu, a następnie pytania zadaje strona przeciwna i uczestnik, który do niej przystąpił. Niemi i głusi składają zeznania na piśmie lub przy pomocy biegłego. Do przesłuchania świadka niewładającego dostatecznie językiem polskim stosuje się art. 548 ustawy.

3. Przewodniczący składu orzekającego może uchylić pytanie, jeżeli uzna je za niewłaściwe lub zbyteczne, w tym gdy nie ma związku ze sprawą lub gdy nie dotyczy ustalenia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.

4. W przypadku sporządzania wyłącznie protokołu pisemnego, zeznanie świadka, po zapisaniu do protokołu, jest mu odczytywane i stosownie do okoliczności na podstawie jego uwag uzupełniane lub sprostowane.

5. Świadek składa zeznanie na piśmie, jeżeli skład orzekający tak postanowi. W takim przypadku świadek składa przyrzeczenie przez podpisanie tekstu przyrzeczenia. Świadek jest obowiązany złożyć tekst zeznania w terminie wyznaczonym przez skład orzekający. Przepis art. 508 ustawy stosuje się.