§ 3.

Raport cząstkowy zawiera:

1) wskazanie najważniejszych zagrożeń i skutków ich wystąpienia przez stworzenie mapy ryzyka, o której mowa w art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zwanej dalej „mapą ryzyka”, obejmującej wyszczególnienie rodzajów i charakterystyki zagrożeń:

a) o istotnym wpływie na funkcjonowanie i możliwości rozwoju państwa, w szczególności mogących mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej pozycji oraz potencjału ekonomicznego i obronnego,

b) których skutki mogą:

godzić w bezpieczeństwo państwa, jego porządek konstytucyjny, w szczególności w suwerenność, niepodległość i nienaruszalność terytorium,

zagrozić życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w znacznych rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach,

oddziaływać, obok Rzeczypospolitej Polskiej, także na inne państwa,

dotyczyć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jej obywateli, mimo możliwego wystąpienia w innym państwie,

c) występujących w rejonach napięć, konfliktów i kryzysów międzynarodowych, mających wpływ na bezpieczeństwo państwa lub których potrzeba monitorowania i eliminacji wynika z podpisanych umów międzynarodowych,

d) o charakterze terrorystycznym mogących doprowadzić do sytuacji kryzysowej, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym,

e) cyberbezpieczeństwa mogących doprowadzić do sytuacji kryzysowej, o których mowa w art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;

2) określenie celów strategicznych, w szczególności:

a) wskazanie celów, jakie należy osiągnąć, aby zminimalizować możliwość wystąpienia zagrożenia lub jego skutków,

b) hierarchizację celów według kryterium ważności lub wskazanie celów priorytetowych;

3) wnioski zawierające hierarchicznie uporządkowaną listę przedsięwzięć niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych, a szczególnie tych, których realizacja wymaga działań wykraczających poza posiadane kompetencje;

4) wskazanie sił i środków niezbędnych do osiągnięcia celów strategicznych;

5) programowanie zadań w zakresie poprawy bezpieczeństwa państwa przez wskazywanie określonych regionalnych i lokalnych inicjatyw, w szczególności:

a) wyszczególnienie programów krajowych, wojewódzkich, powiatowych i gminnych,

b) wskazanie realizatorów programów:

rządowych,

samorządowych,

pozarządowych,

c) określenie sposobów finansowania programów,

d) określenie okresów trwania programów;

6) określenie priorytetów w reagowaniu na określone zagrożenia, w tym ich wpływ na:

a) zasady reagowania w przypadkach wystąpienia zagrożenia,

b) hierarchizację działań;

7) inne informacje, które zdaniem wykonawcy mogą być przydatne przy tworzeniu Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego.