§ 5.

W ramach prewencji stresu zawodowego psycholog:

1) współpracuje z kierownikiem dyspozytorni medycznej oraz jego zastępcą w zakresie analizy i budowania klimatu organizacyjnego sprzyjającego współpracy i rozwojowi zawodowemu dyspozytorów medycznych;

2) prowadzi analizy potrzeb szkoleniowych, w tym z wykorzystaniem badań ankietowych, wniosków kierownika dyspozytorni medycznej lub jego zastępcy, wniosków z obserwacji własnych oraz wniosków dyspozytorów medycznych;

3) planuje programy szkoleniowe;

4) organizuje i przeprowadza szkolenia w zakresie:

a) rozpoznawania symptomów stresu, stylów i metod radzenia sobie ze stresem, w tym stresem długotrwałym,

b) rozpoznawania symptomów i przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu,

c) rozpoznawania stresu pourazowego i radzenia sobie z jego objawami,

d) profilaktyki uzależnień,

e) umiejętności udzielania różnego rodzaju wsparcia współpracownikom,

f) efektywnej komunikacji w sytuacji kryzysowej,

g) współpracy zespołowej w sytuacjach kryzysowych,

h) prewencji mobbingu, molestowania i dyskryminacji;

5) opracowuje dokumentację szkoleniową;

6) opracowuje materiały informacyjne i szkoleniowe w zakresie realizowanych szkoleń;

7) monitoruje efektywność szkoleń;

8) prowadzi programy informacyjne i projekty mające na celu prewencję stresu zawodowego u dyspozytorów medycznych, zgodnie z najnowszą wiedzą i zasadami dobrej praktyki psychologicznej.