§ 16.

1. W strefie porażenia, o której mowa w § 6 ust. 2 pkt 1, w miejscu produkcji uznanym za porażone bakterią Clavibacter sepedonicus, maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania i inne przedmioty oraz przechowalnie lub ich części odkaża się pod nadzorem wojewódzkiego inspektora przez oczyszczenie i dezynfekcję, w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się bakterii Clavibacter sepedonicus:

1) bezpośrednio po stwierdzeniu porażenia tą bakterią oraz

2) po pierwszym sezonie uprawowym.

2. W strefie porażenia, o której mowa w § 6 ust. 2 pkt 1, w miejscu produkcji uznanym za porażone bakterią Clavibacter sepedonicus, w przypadku systemu produkcji umożliwiającego całkowitą wymianę podłoża:

1) nie sadzi się bulw, roślin i nasion ziemniaka do czasu przeprowadzenia pod nadzorem wojewódzkiego inspektora zabiegów mających na celu zniszczenie bakterii Clavibacter sepedonicus i usunięcie materiału roślinnego roślin żywicielskich bakterii Clavibacter sepedonicus, obejmujących co najmniej całkowitą wymianę podłoża oraz odkażenie przez oczyszczenie i dezynfekcję miejsca uprawy, maszyn, urządzeń i innych przedmiotów używanych w produkcji;

2) po przeprowadzeniu zabiegów, o których mowa w pkt 1, w przypadku uprawy ziemniaka dopuszcza się sadzenie wyłącznie sadzeniaków ziemniaka, minibulw albo mikroroślin ziemniaka wyprodukowanych pod nadzorem wojewódzkiego inspektora.

3. Do przypadku wysadzenia bulw ziemniaka w strefie porażenia, o której mowa w § 6 ust. 2 pkt 1, na polu uznanym za porażone bakterią Clavibacter sepedonicus w okresie trzech sezonów uprawowych następujących po roku, w którym stwierdzono porażenie, stosuje się odpowiednio przepisy § 7, 8 i § 11 ust. 1.