§ 11.

1. W przypadku wysadzenia bulw ziemniaka uznanych za porażone bakterią Clavibacter sepedonicus w decyzji wydawanej na podstawie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami:

1) uznaje się także za porażone:

a) bulwy lub rośliny ziemniaka, uzyskane w wyniku uprawy porażonych bulw ziemniaka,

b) pola i miejsca produkcji, gdzie były wysadzone porażone bulwy ziemniaka;

2) uznaje się za skażone:

a) maszyny, urządzenia, środki transportu, opakowania oraz inne przedmioty,

b) przechowalnie lub ich części,

c) w przypadku gdy jest to uzasadnione - inne obiekty, w tym szklarnie i tunele foliowe

- w przypadku gdy miały kontakt z bulwami lub roślinami ziemniaka, uzyskanymi w wyniku uprawy porażonych bulw ziemniaka;

3) ustala się zasięg prawdopodobnego porażenia tą bakterią, biorąc pod uwagę w szczególności:

a) kontakt roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, miejsc lub obiektów:

z bulwami lub roślinami ziemniaka uzyskanymi w wyniku uprawy porażonych bulw ziemniaka,

ze skażonymi maszynami, urządzeniami, środkami transportu, opakowaniami oraz innymi przedmiotami,

ze skażonymi przechowalniami lub ich częściami oraz innymi obiektami, w tym szklarniami i tunelami foliowymi,

z porażonymi polami lub miejscami produkcji,

b) powiązania produkcyjne roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, miejsc lub obiektów:

ze skażonymi maszynami, urządzeniami, środkami transportu, opakowaniami oraz innymi przedmiotami,

ze skażonymi przechowalniami lub ich częściami oraz innymi obiektami, w tym szklarniami i tunelami foliowymi,

z porażonymi polami lub miejscami produkcji

oraz określa prawdopodobnie porażone bulwy lub rośliny ziemniaka, lub miejsca produkcji;

4) ustala się zasięg możliwego rozprzestrzenienia bakterii Clavibacter sepedonicus;

5) ustanawia się obszar wyznaczony, w którym będą podejmowane działania w celu zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter sepedonicus, na podstawie stwierdzonego porażenia, skażenia oraz ustalonego zasięgu prawdopodobnego porażenia i zasięgu możliwego rozprzestrzenienia się tej bakterii.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przy ustalaniu zasięgu:

1) prawdopodobnego porażenia bakterią Clavibacter sepedonicus stosuje się przepisy § 7;

2) możliwego rozprzestrzeniania bakterii Clavibacter sepedonicus stosuje się przepisy § 8.