§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 6 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. poz. 503) wprowadza się następujące zmiany:

1) do tytułu rozporządzenia dodaje się odnośnik nr 1a w brzmieniu:

¹ᵃ) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2012/27/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 14.11.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 113 z 25.04.2013, str. 24, Dz. Urz. UE L 141 z 28.05.2013, str. 28, Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 75, Dz. Urz. UE L 328 z 21.12.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 21.12.2018, str. 210, Dz. Urz. UE L 85I z 27.03.2019, str. 66, Dz. Urz. UE L 137 z 23.05.2019, str. 3 i Dz. Urz. UE L 158 z 14.06.2019, str. 125).

2) w § 6 dodaje się ust. 12-16 w brzmieniu:

12. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej tworzy grupę taryfową dla odbiorców przyłączonych do sieci, którzy wykorzystują energię elektryczną wyłącznie na potrzeby funkcjonowania ogólnodostępnej stacji ładowania i świadczenia na niej usług ładowania zgodnie z ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 908 i 1086), z uwzględnieniem kryteriów określonych w ust. 1 pkt 1-4.

13. Odbiorca, który wybrał do rozliczeń z przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej grupę taryfową, o której mowa w ust. 12, jest rozliczany na podstawie tej taryfy przez cały okres obowiązywania umowy o świadczenie usług dystrybucji lub umowy kompleksowej, zawartej pomiędzy tym odbiorcą a przedsiębiorstwem energetycznym.

14. Dla odbiorców, o których mowa w ust. 12, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, w rozliczeniach za usługi dystrybucji energii elektrycznej stosuje stawki opłat obowiązujące w grupie taryfowej z rozliczeniem jednostrefowym dla danego poziomu napięcia oraz danej mocy umownej, przy czym:

1) w przypadku gdy stopień wykorzystania mocy umownej S m jest niższy lub równy 0,100, z uwzględnieniem współczynnika korygującego w wysokości:

a) 25% dla kalkulacji opłat wynikających ze składnika stałego stawki sieciowej oraz

b) 200% dla kalkulacji opłaty z tytułu składnika zmiennego stawki sieciowej;

2) w przypadku gdy stopień wykorzystania mocy umownej S m jest wyższy niż 0,100, z uwzględnieniem pełnej wartości składnika stałego stawki sieciowej oraz współczynnika korygującego w wysokości 150% dla kalkulacji opłaty z tytułu składnika zmiennego stawki sieciowej.

15. Stopień wykorzystania mocy umownej S m, o którym mowa w ust. 14, wyznacza się według wzoru:

S m = E o /(P*l o *24)

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

E o - łączną ilość energii elektrycznej pobranej w miejscu dostarczania energii elektrycznej przez odbiorcę na potrzeby, o których mowa w ust. 12, w okresie jednego roku kończącego się z dniem ostatniego dokonanego odczytu [w MWh lub kWh],

P - moc umowną dla danego odbiorcy wyznaczoną jako średnia moc umowna w okresie jednego roku kończącego się z dniem ostatniego dokonanego odczytu [w MW lub kW],

l o - liczbę dni w okresie jednego roku kończącego się z dniem ostatniego dokonanego odczytu.

16. Dla nowego miejsca dostarczania energii elektrycznej dla odbiorcy z grupy taryfowej, o której mowa w ust. 12, lub w przypadku odbiorcy z grupy taryfowej, o której mowa w ust. 12, który zużywał energię elektryczną w okresie krótszym niż jeden rok, do czasu zakończenia tego okresu stosuje się rozliczenia zgodnie z ust. 14 pkt 1.

3) w § 22 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

4. Ustalając przychód, o którym mowa w ust. 1, dla operatorów systemów dystrybucyjnych oraz operatora systemu przesyłowego, uwzględnia się saldo konta regulacyjnego, o którym mowa w § 22a.

4) po § 22 dodaje się § 22a w brzmieniu:

1. Saldo konta regulacyjnego oblicza się według wzoru:

KR n = (O dp n-2 - O dr n-2)

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

KR n - saldo konta regulacyjnego dla taryfy na rok okresu regulacji „n” [w zł],

O dp n-2 - sumę przyjętego w taryfie na rok okresu regulacji „n-2” planowanego przychodu, będącego podstawą kalkulacji stawek opłat na 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, z tytułu poboru składnika zmiennego stawki sieciowej, składnika stałego stawki sieciowej, opłat abonamentowych oraz planowanych na ten okres przychodów, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 2-5, a dla operatora systemu przesyłowego także przychodu z opłaty jakościowej, łącznie dla wszystkich odbiorców [w zł],

O dr n-2 - sumę rzeczywiście uzyskanego w roku okresu regulacji „n-2” przychodu z tytułu poboru składnika zmiennego stawki sieciowej, składnika stałego stawki sieciowej, opłat abonamentowych oraz przychodów, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 2-5, a dla operatora systemu przesyłowego także przychodu z opłaty jakościowej, w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych łącznie od wszystkich odbiorców [w zł].

2. W przypadku gdy uwzględnienie salda konta regulacyjnego miałoby spowodować zmianę z tego tytułu jednostkowego planowanego przychodu, wyrażonego w zł/MWh, określonego na rok okresu regulacji „n” w sposób wskazany w § 22, z uwzględnieniem planowanego na ten okres wolumenu dostaw energii elektrycznej, o więcej niż 2% w roku okresu regulacji „n”, to wówczas uwzględnia się część salda tego konta w wysokości odpowiadającej 2% przychodu określonego na rok okresu regulacji „n”, wyrażonego w zł.

3. Pozostałą część salda konta regulacyjnego nieuwzględnionego w przychodzie określonym na rok okresu regulacji „n” w sposób wskazany w § 22 uwzględnia się w taryfie na kolejny rok okresu regulacji „n+1”. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

5) w § 32 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

6. Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia odbiorcy końcowemu możliwość dostępu do informacji w zakresie rozliczeń w postaci elektronicznej oraz do faktur elektronicznych.

6) w § 45 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Rozliczeniami za pobór energii biernej są objęci odbiorcy zasilani z sieci średniego, wysokiego i najwyższego napięcia. Rozliczeniami tymi mogą być objęci odbiorcy zasilani z sieci o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV.

3. Opłacie podlega w okresie rozliczeniowym:

1) ponadumowny pobór energii biernej określony jako nadwyżka tej energii ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ0-gdy tgφ > tgφ0,

2) ponadumowne wprowadzanie energii biernej określone jako nadwyżka tej energii ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ=0

- zmierzona w strefach, w których jest prowadzona kontrola poboru i wprowadzania tej energii, lub całodobowo w zależności od rodzaju zainstalowanego układu pomiarowego.