§ 13.

1. Resztki powstałe w wyniku przeprowadzenia czynności, o których mowa w § 12 ust. 2, unieszkodliwia się, pod nadzorem wojewódzkiego inspektora, w sposób gwarantujący wyeliminowanie ryzyka rozprzestrzenienia się bakterii Ralstonia solanacearum.

2. Sposób unieszkodliwiania resztek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

1) w przypadku resztek roślin ziemniaka lub pomidora oraz innych stałych resztek mających kontakt z roślinami ziemniaka lub pomidora, włączając w to podłoże uprawowe i glebę oraz kamienie:

a) umieszczenie na składowisku odpadów, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcia jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych, przy czym resztki powinny zostać dostarczone na składowisko odpadów w sposób wykluczający ryzyko ich rozniesienia się, lub

b) spalenie, lub

c) zużycie lub unieszkodliwienie w sposób inny, niż określony w lit. a i b, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się bakterii Ralstonia solanacearum;

2) w przypadku resztek płynnych:

a) poddanie filtrowaniu lub procesowi osiadania w celu usunięcia resztek stałych, które unieszkodliwia się w sposób określony w pkt 1, a następnie podgrzanie co najmniej przez 30 minut do temperatury wynoszącej co najmniej 60°C, lub

b) poddanie innym działaniom, niż wymienione w lit. a, jeżeli wojewódzki inspektor stwierdzi, że nie istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się bakterii Ralstonia solanacearum, w szczególności przeniknięcie jej do obszarów rolniczych lub źródeł wody, która może zostać użyta do nawadniania obszarów rolniczych.