Art. 11.

1. Za osobę spełniającą przesłankę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. d, uznaje się osobę, która odbyła i ukończyła z wynikiem pozytywnym szkolenie w instytucji upoważnionej do prowadzenia szkolenia, potwierdzające posiadanie przez nią przygotowania zawodowego do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

2. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej zagadnienia dotyczące:

1) zasad wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją i wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz obrotu technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

2) zasad bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z tą działalnością gospodarczą;

3) zagrożeń dla życia i zdrowia ludzi, mienia, środowiska i bezpieczeństwa publicznego, związanych z działalnością gospodarczą oraz sposobów ograniczania lub eliminacji tych zagrożeń;

4) zewnętrznych zagrożeń dla prowadzonej działalności gospodarczej;

5) systemu oceny jakości produkcji, badań produktu i certyfikacji - w przypadku działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania.

3. Szkolenie kończy się egzaminem sprawdzającym wiedzę nabytą podczas szkolenia.

4. Potwierdzeniem ukończenia szkolenia jest zaświadczenie, które zawiera w szczególności imię i nazwisko oraz numer PESEL osoby szkolonej, a w przypadku osoby posiadającej obywatelstwo innego państwa - serię i numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.

5. Instytucją upoważnioną, o której mowa w ust. 1, może być podmiot posiadający kompetencje i potencjał dydaktyczny w zakresie, o którym mowa w ust. 2, związek z działalnością objętą zakresem ustawy oraz specjalistyczne uprawnienia, w tym w dziedzinie certyfikacji, w szczególności instytut badawczy lub szkoła wyższa.

6. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, jest odpłatne. Opłata za szkolenie nie może przekraczać wysokości 1/2 przeciętnego wynagrodzenia, ogłaszanego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53, 252, 568 i 1222), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”.

7. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) instytucje upoważnione do prowadzenia szkolenia,

2) szczegółowy zakres szkolenia, sposób jego dokumentowania i szczegółowe warunki jego prowadzenia, z uwzględnieniem możliwości prowadzenia ćwiczeń praktycznych,

3) sposób przygotowania egzaminu sprawdzającego oraz zakres, szczegółowe warunki i sposób jego przeprowadzania,

4) wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia,

5) wysokość opłat za szkolenie

- biorąc pod uwagę zróżnicowanie zakresu szkolenia w zależności od rodzaju planowanej działalności gospodarczej, zapewnienie czytelności zaświadczenia oraz adekwatność opłaty do kosztów organizacji szkolenia.