Art. 32.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2026 poz. 192 (ogł. 19 lutego 2026)

   1. Z tytułu uczestnictwa w PPK w danym roku kalendarzowym uczestnik PPK otrzymuje dopłatę roczną do PPK w wysokości 240 zł, zwaną dalej „dopłatą roczną”. 2. Uczestnikowi PPK przysługuje dopłata roczna, jeżeli kwota wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym jest równa co najmniej kwocie wpłat podstawowych należnych od kwoty stanowiącej 6-krotność minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w tym roku, z zastrzeżeniem ust. 3. 6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1841, z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302, 1518 i 1661 oraz z 2026 r. poz. 26. 3. Uczestnikowi PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, dopłata roczna przysługuje w przypadku, gdy kwota wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym jest równa co najmniej 25 % kwoty wpłat podstawowych należnych od kwoty stanowiącej 6-krotność minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w tym roku. 4. Dopłata roczna przysługuje uczestnikowi PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, po przeprowadzeniu weryfikacji, na podstawie informacji przekazanych przez ZUS, o których mowa w art. 34 ust. 3. 5. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że uczestnik PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, osiągał w którymkolwiek miesiącu, w którym wysokość wpłat podstawowych finansowanych przez tego uczestnika PPK wynosiła mniej niż 2 % jego wynagrodzenia, łączne miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł przekraczające kwotę określoną w art. 27 ust. 2, uczestnikowi PPK za rok, w którym nastąpiło takie przekroczenie, dopłata roczna nie przysługuje. 6. Przy ustalaniu uprawnienia do dopłaty rocznej uwzględnia się kwoty wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym, dokonanych w związku ze wszystkimi rachunkami PPK prowadzonymi dla uczestnika PPK.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2018 poz. 2215 (ogł. 28 listopada 2018) do Dz.U. 2024 poz. 427 (ogł. 22 marca 2024) ten tekst

   1. Z tytułu uczestnictwa w PPK w danym roku kalendarzowym uczestnik PPK otrzymuje dopłatę roczną do PPK w wysokości 240 zł, zwaną dalej „dopłatą roczną”.

   2. Uczestnikowi PPK przysługuje dopłata roczna, jeżeli kwota wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym jest równa co najmniej kwocie wpłat podstawowych należnych od kwoty stanowiącej 6-krotność minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w tym roku, z zastrzeżeniem ust. 3.

   3. Uczestnikowi PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, dopłata roczna przysługuje w przypadku, gdy kwota wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym jest równa co najmniej 25 % kwoty wpłat podstawowych należnych od kwoty stanowiącej 6-krotność minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w tym roku.

   4. Dopłata roczna przysługuje uczestnikowi PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, po przeprowadzeniu weryfikacji, na podstawie informacji przekazanych przez ZUS, o których mowa w art. 34 ust. 3.

   5. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że uczestnik PPK, o którym mowa w art. 27 ust. 2, osiągał w którymkolwiek miesiącu, w którym wysokość wpłat podstawowych finansowanych przez tego uczestnika PPK wynosiła mniej niż 2 % jego wynagrodzenia, łączne miesięczne wynagrodzenie ze wszystkich źródeł przekraczające kwotę określoną w art. 27 ust. 2, uczestnikowi PPK za rok, w którym nastąpiło takie przekroczenie, dopłata roczna nie przysługuje.

   6. Przy ustalaniu uprawnienia do dopłaty rocznej uwzględnia się kwoty wpłat podstawowych i dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający oraz uczestnika PPK w danym roku kalendarzowym, dokonanych w związku ze wszystkimi rachunkami PPK prowadzonymi dla uczestnika PPK.

Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.