§ 1.

1. Rozporządzenie określa niektóre wymagania weterynaryjne dotyczące konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego w rzeźniach o małej zdolności produkcyjnej, w których rocznie poddaje się ubojowi nie więcej niż:

1) 1000 jednostek przeliczeniowych zwierząt gospodarskich kopytnych lub kopytnych zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, przy maksymalnej liczbie 20 jednostek przeliczeniowych zwierząt w tygodniu;

2) 150 000 sztuk drobiu;

3) 100 sztuk ptaków bezgrzebieniowych.

2. Jednostka przeliczeniowa, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oznacza:

1) sztukę bydła powyżej 3. miesiąca życia albo konia - stanowiącą 1 jednostkę przeliczeniową;

2) sztukę bydła do 3. miesiąca życia albo kopytnego zwierzęcia dzikiego utrzymywanego w warunkach fermowych - stanowiącą 0,5 jednostki przeliczeniowej;

3) świnię:

a) powyżej 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,20 jednostki przeliczeniowej,

b) od 15 do 100 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,15 jednostki przeliczeniowej,

c) poniżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej;

4) owcę albo kozę powyżej 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,10 jednostki przeliczeniowej;

5) owcę albo kozę do 15 kilogramów żywej wagi - stanowiącą 0,05 jednostki przeliczeniowej.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, na wniosek podmiotu prowadzącego rzeźnię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może wyrazić zgodę na przekroczenie w danym tygodniu limitu zwierząt poddawanych ubojowi, pod warunkiem zachowania rocznego limitu zwierząt poddawanych ubojowi.