§ 11.

1. Pomoc inwestycyjna na produkcję produktów służących zwalczaniu pandemii COVID-19 może być udzielana na produkcję:

1) produktów leczniczych, w tym szczepionek, i terapii, ich półproduktów, farmaceutycznych składników czynnych i surowców;

2) wyrobów medycznych oraz sprzętu szpitalnego i medycznego, w tym respiratorów, odzieży i sprzętu ochronnego, a także narzędzi diagnostycznych oraz surowców niezbędnych do ich produkcji;

3) środków odkażających i ich produktów pośrednich oraz surowców chemicznych niezbędnych do ich produkcji;

4) narzędzi do gromadzenia lub przetwarzania danych związanych z przebiegiem i zwalczaniem pandemii COVID-19.

2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:

1) koszty inwestycji niezbędne do wytworzenia produktów, o których mowa w ust. 1, oraz

2) koszty próbnego uruchamiania produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, stanowiące koszty operacyjne pomniejszone o przychody operacyjne z tytułu próbnego uruchamiania produkcji, poniesione między zakończeniem projektu a uruchomieniem produkcji masowej, w szczególności koszty:

a) wynagrodzeń osób zatrudnionych przy realizacji projektu, w części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z próbnym uruchomieniem produkcji,

b) usług doradczych świadczonych przez doradców zewnętrznych oraz usług szkoleniowych niezbędnych do próbnego uruchomienia produkcji,

c) surowców, materiałów i energii niezbędnych do próbnego uruchomienia produkcji.

3. W przypadku projektów rozpoczętych przed dniem 1 lutego 2020 r., za koszty kwalifikowalne uznaje się wyłącznie dodatkowe koszty związane z działaniami przyspieszającymi realizację projektu lub rozszerzeniem jego zakresu, jeżeli pomoc jest niezbędna do przyspieszenia realizacji projektu lub rozszerzenia jego zakresu.

4. Maksymalna intensywność pomocy wynosi 80% kosztów kwalifikowalnych.

5. Intensywność pomocy może zostać zwiększona o 15 punktów procentowych, jeżeli projekt zostanie zakończony w terminie dwóch miesięcy od dnia udzielenia pomocy.