§ 18.

1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, gdy:

1) czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;

2) sprawca czynu nie ponosi odpowiedzialności dyscyplinarnej;

3) sprawca czynu zmarł;

4) nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 147 ustawy;

5) postępowanie co do tego samego czynu tego samego funkcjonariusza zostało ostatecznie ukończone lub się toczy.

2. Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać, a wszczęte należy umorzyć, gdy okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a naruszenie dyscypliny służbowej przez funkcjonariusza jest znikome.

3. Postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony.

4. Na postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego obwinionemu przysługuje zażalenie. Przepisy § 28, § 41, § 43 i § 45 stosuje się odpowiednio.

5. Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 3, doręcza się niezwłocznie kierownikowi jednostki organizacyjnej ABW właściwej w sprawach osobowych.

6. W przypadku popełnienia przez funkcjonariusza wykroczenia, w przypadku mniejszej wagi, ukarania grzywną lub zastosowania środka oddziaływania wychowawczego można nie wszczynać postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wymierzenie najniższej kary dyscyplinarnej byłoby niewspółmierne do wagi popełnionego wykroczenia.