§ 27.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 520 (ogł. 8 kwietnia 2024)

   1. Nabywający obligacje na podstawie umowy sprzedaży zawartej na rynku wtórnym poza systemem obrotu instrumentami finansowymi jest obowiązany:

   1) stawić się, wraz ze zbywcą, w dowolnym punkcie sprzedaży obligacji prowadzonym przez agenta emisji albo podmiot, o którym mowa w § 7 ust. 1, u którego nastąpiło nabycie obligacji, albo u prowadzącego rachunek papierów wartościowych, na którym zapisano obligacje będące przedmiotem umowy sprzedaży, oraz

   2) przedstawić umowę sprzedaży wraz ze świadectwem depozytowym, jeżeli było wystawione; dokumenty te przekazuje się agentowi emisji albo podmiotowi, o którym mowa w § 7 ust. 1, albo uczestnikowi bezpośredniemu Krajowego Depozytu w celu dokonania stosownych zmian odpowiednio w rejestrze nabywców obligacji albo na rachunkach papierów wartościowych.

   1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, stawienie się zbywcy nie jest wymagane, jeżeli umowa sprzedaży została zawarta w formie aktu notarialnego albo w formie pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym i zawiera dyspozycję zbywcy w zakresie przeniesienia obligacji na nabywcę oraz nazwę i termin wykupu obligacji będących przedmiotem umowy sprzedaży.

   2. W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, spełnienie świadczenia z obligacji na rzecz podmiotu ujawnionego w rejestrze nabywców obligacji lub posiadającego rachunek papierów wartościowych, na którym zapisano obligacje, stanowi wykonanie zobowiązania przez emitenta.

   3. W przypadku nabycia obligacji na innej podstawie niż umowa sprzedaży przepisy ust. 1-2 stosuje się odpowiednio.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez § 1 pkt 8 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 8 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 944 (ogł. 20 maja 2019) ten tekst

   1. Nabywający obligacje na podstawie umowy sprzedaży, zawartej na rynku wtórnym poza rynkiem regulowanym, jest obowiązany:

   1) stawić się, wraz ze zbywcą, w dowolnym punkcie sprzedaży obligacji albo u prowadzącego rachunek papierów wartościowych, na którym zdeponowano przedmiotowe obligacje, oraz

   2) przedstawić umowę sprzedaży wraz ze świadectwem depozytowym, jeżeli było wystawione, bądź potwierdzenie nabycia obligacji; dokumenty te przekazuje się agentowi emisji w celu dokonania odpowiednich zmian w rejestrze nabywców obligacji albo podmiotom, o których mowa w § 7 ust. 1, lub uczestnikom bezpośrednim Krajowego Depozytu w celu dokonania zmian na rachunkach papierów wartościowych.

   2. W przypadku niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, spełnienie świadczenia z obligacji na rzecz podmiotu ujawnionego w rejestrze nabywców obligacji lub posiadającego rachunek papierów wartościowych, na którym zdeponowano obligacje, stanowi wykonanie zobowiązania przez emitenta.

   3. W przypadku nabycia obligacji na innej podstawie niż umowa sprzedaży przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Źródła: przepis występuje w 2 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2010 poz. 1573. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.