§ 16.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 520 (ogł. 8 kwietnia 2024)

   1. Nabywca, dokonujący zakupu obligacji w ramach sprzedaży w punktach sprzedaży obligacji lub za pomocą systemów teleinformatycznych, kupuje je po dziennej cenie sprzedaży, obliczanej w sposób określony w liście emisyjnym, odpowiadającej:

   1) cenie emisyjnej obligacji powiększonej o wartość odsetek naliczonych od dnia rozpoczęcia pierwszego okresu odsetkowego do dnia zakupu obligacji - w przypadku obligacji, których należnością uboczną są odsetki, lub

   2) wartości nominalnej obligacji;

   3) cenie emisyjnej obligacji.

   2. Cena emisyjna obligacji o danym terminie wykupu, ustalana przez Ministra Finansów, może być równa, wyższa lub niższa od wartości nominalnej obligacji. Cena ta jest podawana do wiadomości przed rozpoczęciem sprzedaży przez agenta emisji lub podmioty, o których mowa w § 7 ust. 1, w sposób określony w § 2 ust. 6 oraz w punktach sprzedaży obligacji. Cena emisyjna nie może być niższa niż cena zamiany lub cena subskrypcyjna obligacji o danym terminie wykupu.

   3. Wysokość dziennej ceny sprzedaży ustalonej zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 1, jest określana z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

   4. Nabywca obligacji, dokonujący zakupu w punktach sprzedaży obligacji lub za pomocą systemów teleinformatycznych, otrzymuje potwierdzenie nabycia obligacji.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 944 (ogł. 20 maja 2019) ten tekst

   1. Nabywca, dokonujący zakupu obligacji w ramach sprzedaży w punktach sprzedaży obligacji za pomocą systemów teleinformatycznych, kupuje je po dziennej cenie sprzedaży, obliczanej w sposób określony w liście emisyjnym, odpowiadającej:

   1) cenie emisyjnej obligacji powiększonej o wartość odsetek naliczonych od dnia rozpoczęcia pierwszego okresu odsetkowego do dnia zakupu obligacji - w przypadku obligacji, których należnością uboczną są odsetki, lub

   2) wartości nominalnej obligacji;

   3) cenie emisyjnej obligacji.

   2. Cena emisyjna obligacji o danym terminie wykupu, ustalana przez Ministra Finansów, może być równa, wyższa lub niższa od wartości nominalnej obligacji. Cena ta jest podawana do wiadomości przed rozpoczęciem sprzedaży przez agenta emisji lub podmioty, o których mowa w § 7 ust. 1, w sposób określony w § 2 ust. 6 oraz w punktach sprzedaży obligacji. Cena emisyjna nie może być niższa niż cena zamiany lub cena subskrypcyjna obligacji o danym terminie wykupu.

   3. Wysokość dziennej ceny sprzedaży ustalonej zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 1, jest określana z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

   4. Nabywca obligacji, dokonujący zakupu w punktach sprzedaży obligacji za pomocą systemów teleinformatycznych, otrzymuje potwierdzenie nabycia obligacji.

Źródła: przepis występuje w 2 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2010 poz. 1573. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.