Art. 20.

1. Na podstawie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego do okresu 365 dni, o którym mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oraz do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku, zalicza się również okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, przebyte przez bezrobotnego na terytorium Zjednoczonego Królestwa do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy.

2. W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do okresu 365 dni, o którym mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oraz do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku, zalicza się również udokumentowane okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przebyte przez bezrobotnego, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, 2 lit. a-c oraz pkt 3 i 4 tej ustawy, na terytorium Zjednoczonego Królestwa, który w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy był zatrudniony, wykonywał inną pracę zarobkową lub prowadził pozarolniczą działalność na terytorium Zjednoczonego Królestwa i kontynuował zatrudnienie, wykonywanie innej pracy zarobkowej lub prowadzenie pozarolniczej działalności po tym dniu.

3. W celu wykazania przebycia okresów zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub prowadzenia pozarolniczej działalności, o których mowa w ust. 2, bezrobotny przedkłada w powiatowym urzędzie pracy dokumenty wydane przez urzędy brytyjskie.

4. Okresy, o których mowa w ust. 2, które zostały już raz uwzględnione jako podstawa przyznania brytyjskiego zasiłku dla bezrobotnych, nie mogą stanowić podstawy nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Na potwierdzenie okoliczności, o której mowa w ust. 4, bezrobotny, który ubiega się o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

6. Z zastrzeżeniem ust. 7, organem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest marszałek województwa. Przepisy art. 8a ust. 1 i 4 oraz art. 9d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stosuje się odpowiednio.

7. Organem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest starosta. Przepisów art. 8a ust. 1 i 4 oraz art. 9d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie stosuje się.