Art. 11.
Ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej · DU 2019 poz. 622
Treść w tym tekście
1. Zezwolenie na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, cofa się, jeżeli wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 2 lub 5 ustawy lub art. 199 ust. 1 pkt 4 lub 5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
2. Zezwolenie na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, cofa, w drodze decyzji, z urzędu albo na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta placówki Straży Granicznej lub komendanta wojewódzkiego Policji, wojewoda, który udzielił tego zezwolenia, a w przypadku gdy zezwolenia na pobyt stały udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji - wojewoda, który orzekał w tej sprawie w pierwszej instancji.
3. Przy wykonywaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 5, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 622.
Źródła: przepis występuje w 1 z 1 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.