Art. 1.

W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 2192 oraz z 2019 r. poz. 1622 i 1696) wprowadza się następujące zmiany:

1) w tytule ustawy ogólne określenie przedmiotu ustawy otrzymuje brzmienie:

o Funduszu Solidarnościowym

2) art. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Fundusz Solidarnościowy, zwany dalej „Funduszem”, ma na celu wsparcie:

1) społeczne, zawodowe, zdrowotne oraz finansowe osób niepełnosprawnych;

2) finansowe emerytów i rencistów, o którym mowa w przepisach odrębnych.

2. Fundusz może wspierać działania w zakresie zapewnienia dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami lub jej poprawy, osobom ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. poz. 1696).

3. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego.

3) w art. 3 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

1a. Dysponent Funduszu, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może zaciągać nieoprocentowane pożyczki, w tym z budżetu państwa, na wypłatę:

1) świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wniosku o świadczenie uzupełniające oraz kosztów świadczeń zdrowotnych związanych z wydawaniem orzeczeń dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622);

2) jednorazowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kosztów obsługi wypłaty tego świadczenia, o których mowa w odrębnych przepisach;

3) renty socjalnej, zasiłku pogrzebowego oraz kosztów ich obsługi, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1455, 1622 i 1818).

4) art. 6b otrzymuje brzmienie:

1. Środki Funduszu przeznacza się również na finansowanie:

1) świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wniosku o świadczenie uzupełniające oraz kosztów świadczeń zdrowotnych związanych z wydawaniem orzeczeń dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji;

2) jednorazowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kosztów obsługi wypłaty tego świadczenia, o których mowa w odrębnych przepisach;

3) renty socjalnej, zasiłku pogrzebowego oraz kosztów ich obsługi, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przekazuje na wyodrębnione rachunki bankowe Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Narodowego Funduszu Zdrowia środki Funduszu na finansowanie wydatków, o których mowa w ust. 1, w terminie umożliwiającym wypłatę tych świadczeń.

3. Środki przekazywane do Narodowego Funduszu Zdrowia zgodnie z ust. 2 wynoszą 0,5% kwoty przeznaczonej na wypłatę świadczenia uzupełniającego.

4. Środki, o których mowa w ust. 1, przekazuje się na podstawie umów zawartych między ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego a odpowiednio Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Prezesem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia.

5) w art. 18 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Środki Funduszu na realizację zadań, o których mowa w art. 6b ust. 1, przekazane na wyodrębnione rachunki bankowe Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i Narodowego Funduszu Zdrowia stanowią koszty Funduszu.

6) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

Art. 18a. Do zmian w planie finansowym Funduszu umożliwiających realizację zadań, o których mowa w art. 6b, przepisów art. 29 ust. 11 i 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się. Zmiany wymagają uzyskania zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

7) po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:

1. W roku 2019 środki na refundację jednorazowego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o jednorazowym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów w 2019 r. (Dz. U. poz. 743), wypłacone z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowią koszty Funduszu.

2. W roku 2019 Fundusz przekazuje środki na refundację świadczenia, o którym mowa w ust. 1, do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

3. W roku 2019 minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje wpłaty środków z budżetu państwa do Funduszu Rezerwy Demograficznej, zablokowanych w części 73 - Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 177 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepisu art. 177 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się.

4. W roku 2019 Funduszowi zostanie udzielona nieoprocentowana pożyczka w kwocie do 9 000 000 tys. zł ze środków Funduszu Rezerwy Demograficznej zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgoda ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1a, nie jest wymagana.

8) w art. 36 w ust. 1:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków będących skutkiem finansowym ustawy wynosi łącznie 32 244 tys. zł, z tego:

b) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) w części 44 - Zabezpieczenie społeczne w:

a) 2019 r. - 750 tys. zł,

b) 2020 r. - 1750 tys. zł,

c) 2021 r. - 1750 tys. zł,

d) 2022 r. - 1750 tys. zł,

e) 2023 r. - 1750 tys. zł,

f) 2024 r. - 1750 tys. zł,

g) 2025 r. - 1750 tys. zł,

h) 2026 r. - 1750 tys. zł,

i) 2027 r. - 1750 tys. zł,

j) 2028 r. - 1750 tys. zł;