Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 października 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury
DU 2019 poz. 2103 · ELI DU/2019/2103
- Data ogłoszenia
- 31 października 2019
- Data podpisania
- 2 października 2019
- Status
- uznany za uchylony
- Organ wydający
- MIN. ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
- Słowa kluczowe
- weterynaryjna służbazwierzętazwierzęta hodowlanechoroby zwierząt
Treść
Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia:
1) miejsc kwarantanny lub stacji kwarantanny dla przywożonych na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej ptaków innych niż wymienione w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 318/2007 z dnia 23 marca 2007 r. ustanawiającego warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz. Urz. UE L 84 z 24.03.2007, str. 7, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 318/2007”;
2) miejsc kwarantanny dla zwierząt akwakultury;
3) stacji kwarantanny dla zwierząt innych niż określone w pkt 1;
4) miejsc odpoczynku zwierząt;
5) miejsc przeładunku zwierząt;
6) miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury.
Przypis w tekście jednolitym: Utraciło moc na podstawie art. 19 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 139/2013 z dnia 7 stycznia 2013 r. ustanawiającego warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz. Urz. UE L 47 z 20.02.2013, str. 1), które weszło w życie z dniem 12 marca 2013 r.
Wersje
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności, o której mowa w § 1 pkt 1, są określone w rozporządzeniu 318/2007 w załączniku IV w rozdziale 1 i 2.
Wersje
1. Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności, o której mowa w § 1 pkt 2, są określone w decyzji Komisji 2008/946/WE z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającej dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 94).
2. Podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2, powinny także spełniać wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury, które są określone w § 3-6, 9, 13, 15, § 18 ust. 1 i 3, § 20, 22 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury (Dz. U. poz. 1167).
Wersje
Stacja kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, powinna spełniać wymagania, o których mowa w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 260).
Wersje
1. W stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, wyznacza się wydzielone miejsce do:
1) przechowywania nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu;
2) przetrzymywania zwłok padłych zwierząt;
3) czyszczenia i odkażania środków transportu.
2. Do stacji kwarantanny doprowadza się bieżącą wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.
3. Stację kwarantanny wyposaża się w sprzęt lub urządzenia służące do załadunku lub wyładunku zwierząt, w tym stałe lub przenośne rampy o kącie nachylenia nieprzekraczającym 20°, z bokami trwale zabezpieczającymi zwierzęta przed upadkiem i podłogą o nieśliskiej nawierzchni.
4. W stacji kwarantanny ściany i podłogi pomieszczeń dla zwierząt, sprzęt i urządzenia powinny być wykonane z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt, nadających się do czyszczenia i odkażania.
5. Podłoga w pomieszczeniach dla zwierząt powinna być twarda, równa i stabilna, o gładkiej, nieśliskiej nawierzchni.
6. Pomieszczenie do przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt wyposaża się w urządzenia do unieruchamiania zwierząt.
Wersje
1. Stację kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, ogradza się i zabezpiecza przed dostępem zwierząt innych niż poddawane kwarantannie.
2. Przed wejściem na teren stacji kwarantanny umieszcza się tablicę ostrzegawczą z napisem: „Kwarantanna zwierząt - osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony”.
3. Przed wjazdem i wejściem na teren stacji kwarantanny oraz w wejściach do pomieszczeń dla zwierząt wykłada się maty nasączone produktem biobójczym w taki sposób, aby były wilgotne.
4. W stacji kwarantanny wyznacza się osoby wyłącznie do obsługi zwierząt objętych kwarantanną.
5. Osoby wchodzące na teren stacji kwarantanny wyposaża się w obuwie i odzież ochronną.
Wersje
W stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, zapewnia się oddzielne pomieszczenia do:
1) przetrzymywania:
a) zwierząt,
b) pasz,
c) produktów biobójczych;
2) przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt;
3) izolacji zwierząt chorych, rannych lub wymagających indywidualnej opieki.
Wersje
Przed każdym przyjęciem zwierząt do stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3:
1) pomieszczenia przeznaczone do przetrzymywania zwierząt oczyszcza się i odkaża;
2) zapewnia się ilość paszy wystarczającą do utrzymania zwierząt przez czas przewidziany do odbycia kwarantanny.
Wersje
1. Podmiot prowadzący stację kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, prowadzi ewidencję zwierząt poddawanych kwarantannie.
2. Ewidencja zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę posiadacza oraz adres gospodarstwa, z którego zwierzęta zostały dostarczone;
2) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres posiadacza zwierząt albo weterynaryjny numer identyfikacyjny - w przypadku gdy zwierzęta zostały dostarczone przez podmiot prowadzący działalność w zakresie obrotu, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt;
3) daty wprowadzenia zwierząt do stacji kwarantanny i ich wyprowadzenia z tej stacji;
4) numer identyfikacyjny zwierzęcia - w przypadku zwierząt określonych w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;
5) numer i datę wystawienia świadectwa zdrowia przyjmowanych zwierząt albo innego dokumentu umożliwiającego identyfikację zwierząt oraz imię i nazwisko wystawiającego świadectwo albo inny dokument umożliwiający identyfikację;
6) miejsce przeznaczenia zwierząt;
7) numer rejestracyjny środka transportu, którym dostarczono zwierzęta do stacji kwarantanny lub odebrano je z tej stacji;
8) imiona i nazwiska oraz adresy konwojentów oraz kierowców dostarczających i odbierających zwierzęta.
Wersje
1. Po przybyciu do stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, lub miejsca przeładunku zwierzęta powinny być bezzwłocznie wyładowane, w sposób zabezpieczający je przed upadkiem i urazami, bez narażania ich na zbędny stres, ból i cierpienie.
2. Przy wyładunku zwierząt opornych dopuszcza się użycie przyrządów elektrycznych o niskim napięciu.
3. Przyrządy elektryczne mogą być stosowane wyłącznie u dorosłego bydła i świń, w mięśnie zadu, przez czas nie dłuższy niż 2 sekundy, jeżeli jednocześnie zapewniono swobodną przestrzeń przed zwierzęciem.
4. W sytuacjach zagrażających zdrowiu albo bezpieczeństwu zwierząt lub ludzi zwierzęta wyładowuje się pojedynczo.
Wersje
1. Miejsce przeładunku zwierząt wyposaża się w sprzęt lub urządzenia służące do:
1) karmienia i pojenia zwierząt;
2) czyszczenia i odkażania pomieszczeń, wyposażenia tych pomieszczeń i środków transportu.
2. Pomieszczenia dla zwierząt wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie umożliwiające kontrolę i doglądanie zwierząt.
3. Do miejsc przeładunku zwierząt przepisy § 5 i § 6 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Wersje
1. Miejsce przeładunku zwierząt wyposaża się w zamykaną bramę wjazdową i matę dezynfekcyjną o szerokości zapewniającej odkażanie kół pojazdu na całym ich obwodzie.
2. W miejscu przeładunku wydziela się odrębne pomieszczenia do:
1) przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt;
2) przetrzymywania zwierząt nienadających się do dalszego transportu.
3. Osoby zatrudnione w miejscu przeładunku wyposaża się w obuwie i odzież ochronną.
Wersje
1. Podmiot prowadzący miejsce przeładunku zwierząt prowadzi ewidencję przeładowywanych zwierząt.
2. Ewidencja zawiera:
1) datę i godzinę wwozu zwierząt do miejsca przeładunku i ich wywozu z tego miejsca;
2) numer i datę wystawienia świadectwa zdrowia przyjmowanych zwierząt albo innego dokumentu umożliwiającego identyfikację zwierząt oraz imię i nazwisko wystawiającego świadectwo albo inny dokument umożliwiający identyfikację;
3) liczbę i gatunek zwierząt:
a) wwożonych do miejsca przeładunku,
b) chorych, rannych i padłych, znajdujących się w transportowanej grupie zwierząt,
c) zranionych przy wyładunku lub załadunku,
d) nienadających się do dalszego transportu;
4) numery identyfikacyjne zwierząt - w przypadku zwierząt określonych w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt;
5) numery rejestracyjne pojazdów wwożących zwierzęta do miejsca przeładunku i wywożących je z tego miejsca;
6) imiona i nazwiska oraz adresy konwojentów oraz kierowców dostarczających i odbierających zwierzęta.
Wersje
1. Dane, o których mowa w § 9 ust. 2 i § 13 ust. 2, wpisuje się do ewidencji na podstawie:
1) dokumentów, w które są zaopatrzone zwierzęta;
2) oznakowania zwierząt;
3) decyzji powiatowego lekarza weterynarii o dopuszczeniu środka transportu do przewozu zwierząt;
4) dowodów tożsamości konwojentów oraz kierowców.
2. Ewidencję prowadzi się w formie papierowej - pismem drukowanym lub przy użyciu systemu teleinformatycznego.
3. Skreślenia i poprawki potwierdza się podpisem osoby dokonującej wpisu.
4. W przypadku gdy ewidencja jest prowadzona wyłącznie przy użyciu systemu teleinformatycznego, wydruki sporządza się niezwłocznie po dokonaniu wpisu, a ich dokonanie potwierdza się podpisem osoby dokonującej wpisu.
5. Ewidencję przechowuje się przez 3 lata od dnia dokonania w niej ostatniego wpisu.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 362), które weszło w życie z dniem 12 marca 2019 r.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.
Wersje
Do miejsca odpoczynku, miejsca przeładunku zwierząt oraz miejsca wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury przyjmuje się zwierzęta spełniające wymagania weterynaryjne w handlu zwierzętami.
Wersje
Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla miejsc odpoczynku są określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz. Urz. WE L 174 z 02.07.1997, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 21, str. 174, z późn. zm.).
Wersje
1. Przy prowadzeniu miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury powinny być spełnione wymagania określone w § 3-6, § 9, 13, 15, § 18 ust. 1 i 3, § 20, 22 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury.
2. Miejsce wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury wyposaża się w urządzenia doprowadzające wodę, umożliwiające likwidację czynników chorobotwórczych wywołujących choroby zakaźne zwierząt akwakultury, podlegające obowiązkowi zwalczania, oraz w urządzenia odprowadzające wodę, zapobiegające zanieczyszczeniu środowiska lub bezpośredniemu przenikaniu tej wody do otwartego morza, śródlądowych wód powierzchniowych i podziemnych oraz urządzeń wodnych służących do chowu lub hodowli zwierząt akwakultury w rozumieniu przepisów prawa wodnego, które nie powodują zagrożenia zdrowia przewożonych zwierząt akwakultury, zwierząt wodnych w miejscu wymiany wody i w miejscu przeznaczenia.
Wersje
Przepisów § 2 i 4 oraz § 5-16 nie stosuje się do zwierząt akwakultury.
Wersje
Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w:
1) art. 8 ust. 1:
a) pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, zwanej dalej „ustawą” - w przypadku niespełnienia wymagań określonych w:
rozporządzeniu 318/2007 w załączniku IV w rozdziale 1 i 2, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 1,
decyzji Komisji 2008/946/WE z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającej dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury oraz w § 6, 9, 13, 15 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2,
§ 5-10, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 3,
§ 6-10, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 5,
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 4,
§ 6, 9, 13, 15 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury oraz w § 17 ust. 2, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 6,
b) pkt 3 ustawy:
w zakresie handlu zwierzętami - w przypadku niespełnienia wymagań weterynaryjnych określonych w § 11, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 5,
w zakresie handlu zwierzętami - w przypadku niespełnienia wymagań weterynaryjnych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG w części A w ust. 1 i 2, w części B w ust. 1, ust. 2 lit. a, c-f i ust. 5 oraz w części C w ust. 5, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 4,
w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 3, 18, 20 i 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2,
w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 3, 18, 20 i 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 6;
2) art. 9 ust. 1 ustawy - w przypadku niezastosowania się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji wydanej na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 lub 3 ustawy, w terminie określonym w tej decyzji.
Wersje
Do ponownego stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych, w przypadku decyzji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, jest niezbędne spełnianie wymagań określonych dla danego rodzaju działalności.
Wersje
Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku lub przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 453).
Wersje
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Przypis w tekście jednolitym: Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 19 lutego 2009 r.
Wersje
Odesłania
Podstawa prawna: DU/2000/718
Podstawa prawna z art.: DU/2000/718
Uchylenia wynikające z: DU/2025/1795