Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 6 września 2019 r. w sprawie metodyki rozstrzygania naboru na premię kogeneracyjną indywidualną oraz wartości współczynników uwzględnianych przy naborze

Rozporządzenie określa:

1) metodykę rozstrzygania naborów na podstawie parametrów, o których mowa w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, zwanej dalej „ustawą”;

2) wartości współczynników, o których mowa w art. 49 ust. 4 ustawy.

Wartość punktową, o której mowa w art. 49 ust. 1 ustawy, oblicza się zgodnie z wzorem:

[wzór]

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

P ki - wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, o której mowa w art. 48 ust. 1 ustawy, bez uwzględnienia wartości pomocy inwestycyjnej, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwanej dalej „nową lub znacznie zmodernizowaną jednostką”, w zł/MWh,

L - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy, ustalony zgodnie z § 3,

F - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, ustalony zgodnie z § 4.

Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:

1) 0,7 - w przypadku gdy jednostka ta zastępuje co najmniej jedną lub więcej jednostek kogeneracji zasilających publiczną sieć ciepłowniczą;

2) 0,6 - w przypadku gdy jednostka ta:

a) zastępuje co najmniej jedno urządzenie wytwórcze służące do wytwarzania ciepła, niebędące jednostką kogeneracji, zasilające publiczną sieć ciepłowniczą, lub

b) stanowi niezbędną rozbudowę istniejących jednostek wytwórczych, w celu zapewnienia dostarczania ciepła do publicznej sieci ciepłowniczej;

3) 0,5 - w przypadku gdy jednostka ta jest zlokalizowana bądź dostarcza ciepło do obiektów znajdujących się na obszarze, na którym w roku przeprowadzenia naboru nie funkcjonowała publiczna sieć ciepłownicza;

4) 1,0 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

1. Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:

1) 0,2 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami gazowymi;

2) 0,7 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami stałymi;

3) 0,1 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana biomasą;

4) 0,2 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

2. W przypadku nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, w której do wytworzenia energii elektrycznej i ciepła zużywa się więcej niż jeden rodzaj paliwa, wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, jest sumą jednostkowych współczynników obliczonych dla poszczególnych paliw jako iloczyn wartości wskazanej w ust. 1 dla danego paliwa oraz udziału energii chemicznej tego paliwa w łącznej ilości energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tej jednostce.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.