Art. 24.
Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji · DU 2019 poz. 1622
Treść w tym tekście
W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 2192) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, zwany dalej „Funduszem”, ma na celu wsparcie społeczne, zawodowe, zdrowotne oraz finansowe osób niepełnosprawnych.
2) w art. 3:
a) w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
5a) dotacja celowa z budżetu państwa na dofinansowanie świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622);
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. Dysponent Funduszu, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może zaciągać nieoprocentowane pożyczki, w tym z budżetu państwa, na uzupełnienie środków niezbędnych na wypłatę świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.
c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
3. Dotacja celowa, o której mowa w ust. 1 pkt 5a, nie może być wyższa niż planowana na dany rok budżetowy kwota wpływu do budżetu państwa podatku od sprzedaży detalicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1433).
3) po art. 6a dodaje się art. 6b w brzmieniu:
1. Środki Funduszu przeznacza się również na finansowanie świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, wraz z określonymi w tej ustawie kosztami obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztami obsługi wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1 tej ustawy.
2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego środki Funduszu na finansowanie świadczenia uzupełniającego wraz z kosztami obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztami obsługi wniosku, o których mowa w ust. 1, w terminie umożliwiającym wypłatę świadczenia uzupełniającego.
3. Środki, o których mowa w ust. 1, przekazuje się na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz między ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego a Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
4. Umowa powinna określać w szczególności wysokość środków na finansowanie świadczenia uzupełniającego, łączną wysokość kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi wniosku, o których mowa ust. 1, tryb ich przekazywania oraz sposób rozliczenia otrzymanych środków.
4) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
3. Środki Funduszu na realizację zadań, o których mowa w art. 6b, przekazane na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego stanowią koszty Funduszu.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 1622.
Źródła: przepis występuje w 1 z 8 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.