Art. 21.

1. Kierownicy jednostek organizacyjnych wykonujących w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy działalność związaną z narażeniem, o której mowa w art. 4 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych, o którym mowa w art. 86d ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokonają analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) dostosują zakładowy plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

4) prześlą wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce wykonywania działalności związanej z narażeniem oraz organowi, który wydał zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z narażeniem, dostosowany zgodnie z pkt 3 zakładowy plan postępowania awaryjnego wraz z wynikami analizy zagrożeń, o której mowa w pkt 2.

2. Wojewodowie w terminie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracują system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych o zasięgu wojewódzkim, o którym mowa w art. 86e ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokonają analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86e ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) dostosują wojewódzki plan postępowania awaryjnego do wymagań określonych w przepisach ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;

4) prześlą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych dostosowany zgodnie z pkt 3 wojewódzki plan postępowania awaryjnego wraz z wynikami analizy zagrożeń, o której mowa w pkt 2.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w terminie 4 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:

1) opracuje system zarządzania sytuacjami zdarzeń radiacyjnych mogących powodować zagrożenie o zasięgu krajowym, o którym mowa w art. 86f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1;

2) dokona analizy zagrożeń, o której mowa w art. 86f ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1;

3) opracuje krajowy plan postępowania awaryjnego, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

4. Zakładowe plany postępowania awaryjnego oraz wojewódzkie plany postępowania awaryjnego opracowane przed dniem wejście w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do dnia dostosowania odpowiednio zakładowych planów postępowania awaryjnego i wojewódzkich planów postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5. Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 86i ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 do opracowania zakładowego planu postępowania awaryjnego i wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego stosuje się wzór zakładowego planu postępowania awaryjnego oraz wzór wojewódzkiego planu postępowania awaryjnego określony w przepisach wydanych na podstawie art. 87 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1.

6. Do czasu opracowania krajowego planu postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w zakresie krajowego planu postępowania awaryjnego, minister właściwy do spraw wewnętrznych działa na podstawie dotychczasowych zasad.

7. Do czasu opracowania zakładowego, wojewódzkiego oraz krajowego planu postępowania awaryjnego zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą:

1) do narażenia członków ekip awaryjnych w przypadku zdarzenia radiacyjnego stosuje się wartości dawek określone w art. 20 ust. 1-3 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym;

2) do narażenia osób z ogółu ludności w przypadku zdarzenia radiacyjnego lub w sytuacji narażenia istniejącego nie stosuje się art. 83e ust. 2-4 ustawy zmienianej w art. 1;

3) okresowe ćwiczenia, o których mowa w art. 96 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, odbywają się na dotychczasowych zasadach.