Art. 299.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 1891 (ogł. 31 grudnia 2025)

   1. W latach 2017–2026 maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw finansów publicznych na realizację zadań Komisji Nadzoru Audytowego będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w: 1) 2017 r. – 3,5 mln zł; 2) 2018 r. – 4,1 mln zł; 3) 2019 r. – 4,1 mln zł; 4) 2020 r. – 0 zł; 5) 2021 r. – 0 zł; 6) 2022 r. – 0 zł; 7) 2023 r. – 0 zł; 8) 2024 r. – 0 zł; 9) 2025 r. – 0 zł; 10) 2026 r. – 0 zł. 227) Artykuł 238 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. 228) Artykuł 261 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. 2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, na dany rok budżetowy, wdrożony zostanie mechanizm korygujący polegający na: 1) ograniczeniu kosztów rzeczowych Komisji Nadzoru Audytowego lub 2) racjonalizacji częstotliwości wykonywania przez Komisję Nadzoru Audytowego czynności – związanych z realizacją zadań wynikających ze sprawowania nadzoru publicznego nad wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta, działalnością firm audytorskich oraz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem właściwym do: 1) monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1; 2) wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2020 poz. 1415 (ogł. 19 sierpnia 2020) do Dz.U. 2024 poz. 1035 (ogł. 12 lipca 2024)

   1. W latach 2017-2026 maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw finansów publicznych na realizację zadań Komisji Nadzoru Audytowego będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w:

   1) 2017 r. - 3,5 mln zł;

   2) 2018 r. - 4,1 mln zł;

   3) 2019 r. - 4,1 mln zł;

   4) 2020 r. - 0 zł;

   5) 2021 r. - 0 zł;

   6) 2022 r. - 0 zł;

   7) 2023 r. - 0 zł;

   8) 2024 r. - 0 zł;

   9) 2025 r. - 0 zł;

   10) 2026 r. - 0 zł.

   2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, na dany rok budżetowy, wdrożony zostanie mechanizm korygujący polegający na:

   1) ograniczeniu kosztów rzeczowych Komisji Nadzoru Audytowego lub

   2) racjonalizacji częstotliwości wykonywania przez Komisję Nadzoru Audytowego czynności

   - związanych z realizacją zadań wynikających ze sprawowania nadzoru publicznego nad wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta, działalnością firm audytorskich oraz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.

   3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem właściwym do:

   1) monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1;

   2) wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1089 (ogł. 6 czerwca 2017) do Dz.U. 2019 poz. 1421 (ogł. 30 lipca 2019) ten tekst

   1. W latach 2017-2026 maksymalny limit wydatków ministra właściwego do spraw finansów publicznych na realizację zadań Komisji Nadzoru Audytowego będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w:

   1) 2017 r. - 3,5 mln zł;

   2) 2018 r. - 4,1 mln zł;

   3) 2019 r. - 4,1 mln zł;

   4) 2020 r. - 4,1 mln zł;

   5) 2021 r. - 4,1 mln zł;

   6) 2022 r. - 4,1 mln zł;

   7) 2023 r. - 4,1 mln zł;

   8) 2024 r. - 4,1 mln zł;

   9) 2025 r. - 4,1 mln zł;

   10) 2026 r. - 4,1 mln zł.

   2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, na dany rok budżetowy, wdrożony zostanie mechanizm korygujący polegający na:

   1) ograniczeniu kosztów rzeczowych Komisji Nadzoru Audytowego lub

   2) racjonalizacji częstotliwości wykonywania przez Komisję Nadzoru Audytowego czynności

   - związanych z realizacją zadań wynikających ze sprawowania nadzoru publicznego nad wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta, działalnością firm audytorskich oraz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów.

   3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem właściwym do:

   1) monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1;

   2) wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2.

Źródła: przepis występuje w 7 z 7 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.