Art. 1.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2016 poz. 1654 (ogł. 10 października 2016) do Dz.U. 2018 poz. 969 (ogł. 22 maja 2018) ten tekst

   § 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:

   1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji - w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18;

   2) postępowania w sprawach o czyny karalne - w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17;

   3) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych - w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21.

   § 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

   1) „nieletnich” - rozumie się przez to osoby, o których mowa w § 1;

   2) „czynie karalnym” - rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:

   a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo

   b) wykroczenie określone w art. 50a, art. 51, art. 69, art. 74, art. 76, art. 85, art. 87, art. 119, art. 122, art. 124, art. 133 lub art. 143 Kodeksu wykroczeń.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2014 poz. 382 (ogł. 25 marca 2014)

   § 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:

   1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji - w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18;

   2) postępowania w sprawach o czyny karalne - w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17;

   3) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych - w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21.

   § 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

   1) „nieletnich” - rozumie się przez to osoby, o których mowa w § 1;

   2) „czynie karalnym” - rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:

   a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo

   b) wykroczenie określone w art. 51, art. 69, art. 74, art. 76, art. 85, art. 87, art. 119, art. 122, art. 124, art. 133 lub art. 143 Kodeksu wykroczeń.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2002 poz. 109 (ogł. 13 lutego 2002) do Dz.U. 2010 poz. 178 (ogł. 5 marca 2010)

   § 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:

   1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji - w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18;

   2) postępowania w sprawach o czyny karalne - w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17;

   3) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych - w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21.

   § 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

   1) „nieletnich” - rozumie się przez to osoby, o których mowa w § 1;

   2) „czynie karalnym” - rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:

   a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo

   b) wykroczenie określone w art. 51, 62, 69, 74, 76, 85, 87, 119, 122, 124, 133 lub 143 Kodeksu wykroczeń.

Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie (tekstu pierwotnego aktu nie ma w bazie — tylko teksty jednolite). Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.