§ 6.

1. Nie przeprowadza się badania psychofizjologicznego, jeżeli:

1) osoba poddawana badaniu w sposób jednoznaczny odmawia poddania się badaniu;

2) nie można ustalić tożsamości osoby poddawanej badaniu;

3) w danym dniu wystąpią okoliczności uniemożliwiające poprawne przeprowadzenie badania, w szczególności:

a) zły stan zdrowia lub złe samopoczucie osoby poddawanej badaniu,

b) przemęczenie osoby poddawanej badaniu,

c) sytuacja losowa;

4) osoba poddawana badaniu zgłosi się na badanie w stanie wskazującym na spożycie alkoholu lub użycie środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych środków obniżających jej sprawność psychofizyczną;

5) osoba poddawana badaniu spóźni się na wyznaczoną godzinę rozpoczęcia badania, a czas spóźnienia uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie badania w danym dniu.

2. Ekspert przerywa badanie w przypadku stwierdzenia okoliczności mających wpływ na pobudzenie psychofizjologiczne osoby poddawanej badaniu w stopniu uniemożliwiającym prawidłowe kontynuowanie badania w danym dniu. Stwierdzenie okoliczności powodujących przerwanie badania ekspert dokumentuje w formie pisemnej.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5 oraz ust. 2, ekspert informuje ustnie osobę poddawaną badaniu o przyczynie nieprzeprowadzenia badania albo przerwania badania oraz wyznacza nowy termin badania. Informację o wyznaczeniu nowego terminu badania przekazuje się Komendantowi Służby Ochrony Państwa w formie pisemnej.

4. Dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się osoby skierowanej na badanie psychofizjologiczne jest traktowane jako odmowa poddania się badaniu.

5. W przypadku co najmniej dwukrotnego nieprzeprowadzenia badania psychofizjologicznego z powodu złego stanu zdrowia lub złego samopoczucia osoby poddawanej badaniu ekspert informuje o tym Komendanta Służby Ochrony Państwa w formie pisemnej.