§ 6.

1. Rozmiar szkody wyrządzonej w uprawach lub płodach rolnych ustala się, uwzględniając:

1) cenę rynkową płodu rolnego danego gatunku, który uległ szkodzie, na dzień oględzin szkody - na podstawie wyników badań rynkowych udostępnianych stosownie do art. 5 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych, a w przypadku braku informacji w tym zakresie - na podstawie danych z innego źródła, pozwalających ustalić tę cenę w regionie wyrządzenia szkody;

2) powierzchnię uprawy, która uległa szkodzie;

3) wydajność uprawy z 1 ha, która uległa szkodzie, a w przypadku braku możliwości ustalenia wydajności z 1 ha - średnią wydajność uprawy danego gatunku z trzech ostatnich lat w regionie - w obu przypadkach na podstawie informacji z ośrodka doradztwa rolniczego, a w przypadku braku informacji w tym zakresie - na podstawie danych z innego źródła, pozwalających ustalić tę wydajność uprawy w regionie wyrządzenia szkody;

4) współczynnik korygujący dla upraw rolnych jednorocznych i wieloletnich w pierwszym roku uprawy, który określa procent wartości rynkowej roślin na dzień oględzin szkody.

2. Przy szacowaniu szkody wyrządzonej w uprawach rolnych jednorocznych oraz uprawach rolnych wieloletnich w pierwszym roku uprawy, których wartość w dniu wyrządzenia szkody nie osiągnęła wartości rynkowej, stosuje się współczynnik korygujący w zależności od okresu wyrządzenia szkody, który wynosi:

1) 25% - w okresie do dnia 15 kwietnia;

2) 40% - w okresie od dnia 16 kwietnia do dnia 20 maja;

3) 60% - w okresie od dnia 21 maja do dnia 10 czerwca;

4) 85% - w okresie od dnia 11 czerwca.

3. W przypadku szkody wyrządzonej w uprawach rolnych wieloletnich w kolejnych latach uprawy nie stosuje się współczynnika korygującego, o którym mowa w ust. 2.