§ 4.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2020 poz. 1948 (ogł. 4 listopada 2020)

   1. W skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzi co najmniej trzech lekarzy, w tym:

   1) lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie chirurgii dziecięcej;

   2) lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub lekarz posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji, lub anestezjologii i intensywnej terapii;

   3) lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej lub lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie chirurgii dziecięcej, lub lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu, lub lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie neurochirurgii.

   2. Pracami zespołu urazowego dziecięcego kieruje kierownik zespołu.

   3. Kierownik podmiotu leczniczego, w którym znajduje się centrum:

   1) określa skład zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy posiadających kwalifikacje, o których mowa w ust. 1;

   2) wyznacza kierownika zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;

   3) zapewnia całodobową, niezwłoczną gotowość członków zespołu urazowego dziecięcego, o których mowa w ust. 1, do udzielania świadczeń zdrowotnych.

   4. W razie potrzeby, w zależności od rodzaju obrażeń występujących u pacjenta urazowego dziecięcego, w skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzą lekarz lub lekarze posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w odpowiednich dziedzinach medycyny; decyzję w tym zakresie podejmuje kierownik zespołu urazowego dziecięcego.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 145 (ogł. 4 lutego 2016) do Dz.U. 2018 poz. 558 (ogł. 16 marca 2018) ten tekst

   1. W skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzą co najmniej:

   1) lekarz szpitalnego oddziału ratunkowego będący lekarzem systemu;

   2) lekarze posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w leczeniu pacjenta urazowego dziecięcego, w szczególności chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu oraz neurochirurgii;

   3) lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub lekarz posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji, lub anestezjologii i intensywnej terapii.

   2. Pracami zespołu urazowego dziecięcego kieruje kierownik zespołu.

   3. Kierownik podmiotu leczniczego, w którym znajduje się centrum:

   1) określa skład zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy posiadających kwalifikacje, o których mowa w ust. 1;

   2) wyznacza kierownika zespołu urazowego dziecięcego spośród lekarzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;

   3) zapewnia udział lekarza posiadającego tytuł specjalisty w dziedzinie chirurgii naczyniowej lub lekarza posiadającego specjalizację II stopnia w dziedzinie chirurgii naczyniowej w składzie zespołu urazowego w czasie nie dłuższym niż 1 godzina od chwili stwierdzenia okoliczności uzasadniających taką obecność.

   4. W razie potrzeby, w zależności od rodzaju obrażeń występujących u pacjenta urazowego dziecięcego, w skład zespołu urazowego dziecięcego wchodzą lekarz lub lekarze posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w innych dziedzinach medycyny niż wymienione w ust. 1 i ust. 3 pkt 3; decyzję w tym zakresie podejmuje kierownik zespołu urazowego dziecięcego.

Źródła: przepis występuje w 3 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.