Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 59.

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym · DU 2018 poz. 5

Treść w tym tekście

§ 1. W rozpoznawaniu skarg nadzwyczajnych, spraw, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1, oraz w innych postępowaniach dyscyplinarnych, w których Sąd Najwyższy jest właściwy na podstawie przepisów odrębnych ustaw, uczestniczą ławnicy Sądu Najwyższego.

§ 2. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawach wskazanych w § 1, Sąd Najwyższy orzeka w składzie 2 sędziów Sądu Najwyższego i 1 ławnika Sądu Najwyższego.

§ 3. Ławnikiem Sądu Najwyższego może być osoba, która:

1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych;

2) jest nieskazitelnego charakteru;

3) ukończyła 40 lat;

4) w dniu wyboru nie ukończyła 60 lat;

5) jest zdolna, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika Sądu Najwyższego;

6) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 15 lipca 2022 · Dz.U. 2022 poz. 1259

    32) w art. 59 w § 1 wyrazy „art. 27 § 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 27a § 1 pkt 1”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2023 poz. 1093 (ogł. 12 czerwca 2023) do Dz.U. 2024 poz. 622 (ogł. 23 kwietnia 2024)

    § 1. W rozpoznawaniu skarg nadzwyczajnych, spraw, o których mowa w art. 27a § 1 pkt 1, oraz w innych postępowaniach dyscyplinarnych, w których Sąd Najwyższy jest właściwy na podstawie przepisów odrębnych ustaw, uczestniczą ławnicy Sądu Najwyższego.

    § 2. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawach wskazanych w § 1, Sąd Najwyższy orzeka w składzie 2 sędziów Sądu Najwyższego i 1 ławnika Sądu Najwyższego.

    § 3. Ławnikiem Sądu Najwyższego może być osoba, która:

    1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych;

    2) jest nieskazitelnego charakteru;

    3) ukończyła 40 lat;

    4) w dniu wyboru nie ukończyła 60 lat;

    5) jest zdolna, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika Sądu Najwyższego;

    6) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2018 poz. 5 (ogł. 2 stycznia 2018) do Dz.U. 2021 poz. 1904 (ogł. 21 października 2021) ten tekst

    § 1. W rozpoznawaniu skarg nadzwyczajnych, spraw, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1, oraz w innych postępowaniach dyscyplinarnych, w których Sąd Najwyższy jest właściwy na podstawie przepisów odrębnych ustaw, uczestniczą ławnicy Sądu Najwyższego.

    § 2. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w sprawach wskazanych w § 1, Sąd Najwyższy orzeka w składzie 2 sędziów Sądu Najwyższego i 1 ławnika Sądu Najwyższego.

    § 3. Ławnikiem Sądu Najwyższego może być osoba, która:

    1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych;

    2) jest nieskazitelnego charakteru;

    3) ukończyła 40 lat;

    4) w dniu wyboru nie ukończyła 60 lat;

    5) jest zdolna, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków ławnika Sądu Najwyższego;

    6) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe.

Źródła: przepis występuje w 6 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.