§ 5.

1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po otrzymaniu wniosku i opinii, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, w porozumieniu z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej, odmawia przeniesienia, jeżeli uzna, że przeniesienie nie jest uzasadnione potrzebami Służby Celno-Skarbowej, albo przedstawia funkcjonariuszowi propozycję przeniesienia zawierającą:

1) proponowane warunki i termin przeniesienia, a w szczególności miejsce pełnienia służby i stanowisko służbowe;

2) termin do złożenia pisemnego oświadczenia o przyjęciu propozycji.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, jeżeli wymaga tego ważny interes Służby Celno-Skarbowej, zaproponować jako miejsce pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej także jednostkę organizacyjną Krajowej Administracji Skarbowej inną niż wskazana we wniosku.

3. Niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, we wskazanym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji przeniesienia.

4. W przypadku nieprzeniesienia funkcjonariusza do służby w Służbie Celno-Skarbowej, wyciąg z akt, o którym mowa w § 3, jest niezwłocznie zwracany do Komendanta Głównego Policji albo Komendanta Głównego Straży Granicznej.

5. W przypadku przyjęcia propozycji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych występuje do ministra właściwego do spraw wewnętrznych o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 176 ust. 2 ustawy, określając:

1) imię i nazwisko funkcjonariusza;

2) stopień służbowy;

3) jednostkę organizacyjną Policji albo Straży Granicznej, w której funkcjonariusz pełni służbę;

4) proponowane stanowisko służbowe i termin przeniesienia;

5) przesłanki uzasadniające przeniesienie.

6. O sposobie załatwienia wniosku minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiadamia funkcjonariusza.