§ 41.

1. Przewodniczący komisji przy ministrze wyznacza skład orzekający w sprawie, w tym jego przewodniczącego i sprawozdawcę, zapewniając bezstronność składu, oraz kieruje odwołanie do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym.

2. Skład orzekający komisji przy ministrze po rozpatrzeniu odwołania na posiedzeniu niejawnym:

1) orzeka o uchyleniu orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji oraz o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia - jeżeli w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na orzeczenie, albo

2) orzeka o uchyleniu orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji oraz o umorzeniu postępowania - jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 294 ust. 3 lub 4 ustawy, albo

3) wydaje postanowienie o odmowie przyjęcia odwołania - jeżeli zostało ono wniesione przez osobę nieuprawnioną lub po terminie, albo

4) wydaje postanowienie o skierowaniu odwołania do rozpatrzenia na rozprawie odwoławczej.

3. Postanowienia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, doręcza się stronom i obrońcy obwinionego, jeżeli został ustanowiony.

4. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, przysługuje zażalenie.

5. Skład orzekający komisji przy ministrze, kierując odwołanie do rozpatrzenia na rozprawie odwoławczej, wyznacza jej termin oraz:

1) zawiadamia strony i obrońcę obwinionego, jeżeli został ustanowiony, oraz wzywa świadków wskazanych w odwołaniu;

2) doręcza odwołanie stronie przeciwnej i wzywa ją do złożenia odpowiedzi na odwołanie.

6. Skład orzekający komisji przy ministrze, na posiedzeniu niejawnym, przywraca termin do wniesienia odwołania, jeżeli wnosząca o to strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło wskutek niezawinionej przez nią przeszkody.

7. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania składa się wraz z odwołaniem, w terminie 14 dni od dnia ustania przeszkody.

8. Odwołania wniesionego przez rzecznika dyscyplinarnego na korzyść obwinionego nie można cofnąć bez zgody obwinionego.