§ 6.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 414 (ogł. 31 marca 2025)

   1. W przypadku realizacji zadań służbowych polegających na: 1) ochronie osób, 2) pirotechniczno-radiologicznym wsparciu ochrony osób, 3) wsparciu ochrony osób, 4) wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych na stanowiskach wskazanych przez Komendanta SOP ‒ funkcjonariusz pełni służbę w zadaniowym rozkładzie czasu służby, w którym czas rozpoczęcia i zakończenia pełnionej służby jest różny, niezbędny do realizacji określonego zadania. 2. W każdym tygodniu funkcjonariuszowi udziela się czasu na nieprzerwany wypoczynek nie krótszego niż 24 godziny. 3. Czas, o którym mowa w ust. 2, może zostać skrócony w przypadku: 1) gdy jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa osoby ochranianej, lub 2) wystąpienia szczególnych potrzeb służby, lub 3) gdy nieobecność funkcjonariusza spowodowałaby poważne zakłócenia organizacji służby na stanowisku, na którym jest wymagane pełnienie służby w sposób ciągły. 4. Decyzję o skróceniu czasu, o którym mowa w ust. 2, podejmuje bezpośredni przełożony funkcjonariusza lub osoba pełniąca służbę dyżurną, za zgodą kierownika komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa. 5. W przypadkach określonych w ust. 3 czas na nieprzerwany wypoczynek ulega równoważnemu zwiększeniu.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2023 poz. 106 (ogł. 13 stycznia 2023)

   1. W przypadku realizacji zadań służbowych polegających na:

   1) ochronie osób,

   2) pirotechniczno-radiologicznym wsparciu ochrony osób,

   3) wsparciu ochrony osób,

   4) wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych na stanowiskach wskazanych przez Komendanta SOP

   - funkcjonariusz pełni służbę w zadaniowym rozkładzie czasu służby, w którym czas rozpoczęcia i zakończenia pełnionej służby jest różny, niezbędny do realizacji określonego zadania.

   2. W każdym tygodniu funkcjonariuszowi udziela się czasu na nieprzerwany wypoczynek nie krótszego niż 24 godziny.

   3. Czas, o którym mowa w ust. 2, może zostać skrócony w przypadku:

   1) gdy jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa osoby ochranianej, lub

   2) wystąpienia szczególnych potrzeb służby, lub

   3) gdy nieobecność funkcjonariusza spowodowałaby poważne zakłócenia organizacji służby na stanowisku, na którym jest wymagane pełnienie służby w sposób ciągły.

   4. Decyzję o skróceniu czasu, o którym mowa w ust. 2, podejmuje bezpośredni przełożony funkcjonariusza lub osoba pełniąca służbę dyżurną, za zgodą kierownika komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa.

   5. W przypadkach określonych w ust. 3 czas na nieprzerwany wypoczynek ulega równoważnemu zwiększeniu.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 1836), które weszło w życie z dniem 25 października 2020 r.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2018 poz. 1820 (ogł. 25 września 2018) ten tekst

   1. W przypadku realizacji zadań służbowych polegających na:

   1) ochronie osób,

   2) pirotechniczno-radiologicznym wsparciu ochrony osób,

   3) wsparciu ochrony osób,

   4) wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych na stanowiskach wskazanych przez Komendanta SOP

   - funkcjonariusz pełni służbę w zadaniowym rozkładzie czasu służby, w którym czas rozpoczęcia i zakończenia pełnionej służby jest różny, niezbędny do realizacji określonego zadania, z uwzględnieniem prawa funkcjonariusza do wypoczynku nie krótszego niż 11 godzin po zakończeniu zadania służbowego.

   2. Funkcjonariuszowi w każdym tygodniu udziela się czasu na nieprzerwany wypoczynek, nie krótszego niż 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego wypoczynku po zakończeniu zadania służbowego.

Źródła: przepis występuje w 3 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.