§ 4.

1. Koszty utrzymania wynikające z eksploatacji budynku, umożliwiające utrzymanie budynku w należytym stanie technicznym i estetycznym, oblicza się jako sumę jednostkowych kosztów utrzymania wyrobów w okresie obliczeniowym pomniejszonych o wartość gwarancji wykonawcy dla danego wyrobu, według wzoru:

gdzie:

i - każdy kolejny wyrób,

A i - koszt utrzymania i-tego wyrobu w okresie obliczeniowym,

B i - wartość gwarancji wykonawcy i-tego wyrobu.

2. Koszt utrzymania i-tego wyrobu w okresie obliczeniowym oblicza się według wzoru:

gdzie:

I- liczba jednostek wyrobu,

K - koszt wymiany jednostki wyrobu,

N - liczba cykli użytkowania wyrobu w okresie obliczeniowym.

3. Wartość gwarancji wykonawcy i-tego wyrobu oblicza się według wzoru:

gdzie:

O g -- okres gwarancji i-tego wyrobu wyrażony w latach.

4. Zamawiający określa w specyfikacji istotnych warunków zamówienia:

1) rodzaje wyrobów uwzględnianych przy ustalaniu kosztu utrzymania − biorąc pod uwagę ich wpływ na funkcjonowanie budynku oraz szacowany koszt wyrobów z uwzględnieniem montażu;

2) koszt wymiany jednostki wyrobu − na podstawie analizy indywidualnej lub kosztorysowych norm nakładów rzeczowych zawierających jednostkowe nakłady rzeczowe przy wykorzystaniu metody interpolacji i ekstrapolacji, z uwzględnieniem cen jednostkowych robót określonych na podstawie danych rynkowych.

5. Zamawiający określa w specyfikacji istotnych warunków zamówienia liczbę cykli użytkowania wyrobu w okresie obliczeniowym zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia, uwzględniając funkcję budynku oraz przewidywany sposób jego użytkowania.

6. Liczbę jednostek wyrobu ustala zamawiający na podstawie dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych albo programu funkcjonalno-użytkowego.

7. Wykonawca określa w ofercie okres gwarancji dla poszczególnych wyrobów.