Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 stycznia 2018 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii

1. Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii do wykonywania czynności, o których mowa w art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami kierowanego przez powiatowego lekarza weterynarii powiatowego inspektoratu weterynarii oraz lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi zawarto umowę, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy, za wykonywanie czynności określonych w art. 16 ust. 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie obejmujące:

1) część podstawową, której wysokość ustala się według stawek określonych w załączniku do rozporządzenia;

2) zwrot udokumentowanych kosztów:

a) dojazdu według stawek określonych w przepisach w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, związanego z wykonywaniem czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 1-6, 8, 10, 16, 20, 21, 23 i poz. 24 pkt 3 oraz poz. 25-29, z tym że w przypadku nadzoru nad ubojem, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia w poz. 8, zwrot udokumentowanych kosztów dojazdu przysługuje wyłącznie w przypadku dojazdu do rzeźni nieposiadającej automatycznego przesuwu taśmy,

b) użytych produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych w związku z wykonywaniem czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 1-6, 20, 21, 25 i 26.

2. Lekarzom weterynarii wyznaczonym do wykonywania czynności, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, przysługuje wynagrodzenie obejmujące część podstawową, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz zwrot udokumentowanych kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b.

3. Do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się zwrotu udokumentowanych kosztów, jeżeli powiatowy lekarz weterynarii zapewnił:

1) środek transportu umożliwiający dojazd związany z wykonywaniem czynności lub

2) produkty lecznicze weterynaryjne lub wyroby medyczne niezbędne do wykonania czynności.

4. Do wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się udokumentowanych kosztów użytych produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych, jeżeli organ Inspekcji Weterynaryjnej zapewnił produkty lecznicze weterynaryjne lub wyroby medyczne niezbędne do wykonania czynności.

Wynagrodzenie ustalone za nadzór lub badanie, o których mowa w załączniku do rozporządzenia w poz. 7-9, 11-15, 17 i 18, obejmuje także wynagrodzenie za nadzór nad przechowywaniem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz wystawianie wymaganych świadectw zdrowia.

Za wykonanie badania alergicznego ssaka, o którym mowa w poz. 4 pkt 1 lit. a załącznika do rozporządzenia, wraz z pobraniem próbek krwi lub mleka do badań laboratoryjnych, o którym mowa w poz. 5 pkt 1 lit. a tiret pierwszym załącznika do rozporządzenia, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 30 zł.

1. Osobom wykonującym czynności pomocnicze, określone w przepisach w sprawie zakresu czynności wykonywanych przez osoby niebędące pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej oraz kwalifikacji tych osób, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 30 zł za każdą godzinę pracy, a w przypadku gdy czynności te są wykonywane:

1) pomiędzy godzinami 18⁰⁰ a 6⁰⁰ - przysługuje wynagrodzenie w wysokości 34,50 zł za każdą godzinę pracy;

2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty - przysługuje wynagrodzenie w wysokości 35,95 zł za każdą godzinę pracy.

2. Osobom wykonującym czynności, o których mowa w ust. 1, w zakresie poskramiania zwierząt i prowadzenia dokumentacji za każdą godzinę pracy przysługuje wynagrodzenie w wysokości minimalnej stawki godzinowej ustalonej na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Część podstawowa wynagrodzenia przysługująca lekarzom weterynarii, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2, oraz wynagrodzenie przysługujące osobom, o których mowa w § 4, nie mogą przekroczyć wysokości kwoty przychodu uzyskanego z wykonania danej czynności.

Wypłaty wynagrodzeń, o których mowa w § 1 ust. 1 i 2 oraz § 4, dokonuje się po uprzednim zatwierdzeniu rachunków przez organ Inspekcji Weterynaryjnej, który wyznaczył osobę do wykonywania czynności.

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz. U. z 2013 r. poz. 424 oraz z 2018 r. poz. 13).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 17 stycznia 2018 r.