§ 29.

1. Pomieszczenia, w których przebywają ukarani karą aresztu izolacyjnego, są wykonane z elementów budowlanych z materiałów niepalnych i mają:

1) powierzchnię przypadającą na jednego osadzonego nie mniejszą niż 3 m²;

2) podłogę trwałą i zmywalną, odporną na działanie wilgoci oraz preparatów czyszcząco-dezynfekujących;

3) okna uchylne, których stosunek powierzchni liczonej w świetle ościeżnic do powierzchni podłogi wynosi co najmniej 1:8, z zainstalowaną na zewnątrz kratą z prętów lub płaskowników stalowych, a od wewnątrz z siatką stalową; w przypadku zastosowania klimatyzacji pomieszczeń oraz okien nieotwieralnych o konstrukcji antywłamaniowej, dopuszcza się odstąpienie od instalowania wewnątrz siatki stalowej;

4) wentylację i odpowiednią do pory roku temperaturę według norm określonych dla pomieszczeń mieszkalnych, a także oświetlenie, którego wyłączniki są zlokalizowane poza pomieszczeniem, odpowiednie do czytania i pisania;

5) prycze jednoosobowe lub materace wolno leżące, pokryte tkaniną zmywalną i trudno zapalną, szafki na rzeczy osobiste oraz stoły, taborety lub ławy bez ostrych krawędzi, przymocowane do podłogi lub ściany;

6) przyciski do wzywania obsługi pomieszczenia zainstalowane pod bezpiecznym napięciem elektrycznym;

7) drzwi o wzmocnionej konstrukcji z dwiema zasuwami i zamkiem mechanicznym oraz łańcuchem zabezpieczającym, otwierane na zewnątrz, wyposażone w wizjer zapewniający odpowiednią widoczność, zabezpieczony od strony pomieszczenia szkłem hartowanym, a z drugiej strony - ruchomą przesłoną.

2. Drzwi wejściowe do pomieszczeń, w których przebywają ukarani karą aresztu izolacyjnego, są wyposażone w drzwiczki służące do podawania posiłków oraz do zakładania kajdanek.

3. Drzwiczki, o których mowa w ust. 2, są wyposażone w zabezpieczenia uniemożliwiające ich otwarcie od wewnątrz pomieszczenia.

4. Drzwi wejściowe oraz okna w pomieszczeniach, w których przebywają ukarani karą aresztu izolacyjnego, są wyposażone w urządzenia sygnalizujące ich otwarcie.