Art. 17.

1. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że decyzje wydane na podstawie art. 21 ust. 3c, art. 24 ust. 3, art. 27 ust. 1 lub 4 i 5, art. 29 ust. 1, art. 33 ust. 3c oraz art. 37 ust. 3 w związku z art. 24 ust. 3, art. 27 ust. 1 lub 4 i 5 oraz art. 29 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, uważa się za decyzje, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3c, art. 24 ust. 3, art. 27 ust. 1 lub 4 i 5, art. 29 ust. 1 oraz art. 33 ust. 3c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Do postępowań o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 36 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a złożony wniosek uważa się za wniosek, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wnioskodawca jest obowiązany dostosować wniosek do przepisów tej ustawy w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Organ właściwy w chwili wszczęcia postępowania, o którym mowa w ust. 2, pozostaje organem właściwym do dnia, w którym decyzja w przedmiocie zezwolenia stała się ostateczna.