Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy o rzecznikach patentowych

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 221 i 1579) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Patentowego oraz Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek minimalnych opłat za czynności rzeczników patentowych przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz przed Urzędem Patentowym działającym w trybie postępowania spornego i w sprawie sprzeciwu, stanowiących podstawę do ustalenia kosztów zastępstwa, które mogą być zasądzone przez sąd lub orzeczone przez Urząd Patentowy, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu.

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

2a. Koszty zastępstwa można ustalić w wysokości wyższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana w odniesieniu do czynności danego rodzaju, ale nieprzekraczającej sześciokrotności tej stawki, jeżeli przemawia za tym rodzaj i zawiłość sprawy oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu. W przypadku ustalenia opłaty za czynności rzecznika patentowego w wysokości niższej niż stawka minimalna opłaty, stosowana w odniesieniu do czynności danego rodzaju, koszty zastępstwa ustala się zgodnie z przedstawionym spisem kosztów.

c) uchyla się ust. 3;

2) w art. 13a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Skarb Państwa ponosi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu.

b) uchyla się ust. 2,

c) dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:

3. W sprawie, w której kosztami postępowania został obciążony przeciwnik strony korzystającej z pomocy udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu, koszty, o których mowa w ust. 1, sąd przyznaje po wykazaniu bezskuteczności ich egzekucji.

4. Koszty, o których mowa w ust. 1, obejmują:

1) koszty zastępstwa w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych opłat w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 ust. 2, oraz

2) niezbędne udokumentowane wydatki rzecznika patentowego.

5. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.

1. Przy ustalaniu kosztów zastępstwa w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się dotychczasowe stawki minimalne.

2. Do ustalenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez rzecznika patentowego ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, które zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się dotychczasowe stawki minimalne.

3. Do umów z klientami, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.