Art. 4.

1. Program szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie ochrony zdrowia zawiera:

1) założenia organizacyjno-programowe określające:

a) cele kształcenia,

b) przewidziane do uzyskania kompetencje zawodowe,

c) sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;

2) liczbę godzin szkolenia specjalizacyjnego, w tym stażu podstawowego;

3) szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego;

4) moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach poszczególnych modułów, w tym:

a) kursy specjalizacyjne obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych wraz z liczbą godzin, w tym kurs w zakresie prawa medycznego,

b) staże kierunkowe obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych oraz informacje dotyczące miejsca odbywania, liczby godzin i sposobu zaliczenia poszczególnych staży kierunkowych;

5) formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej, których temat odpowiada programowi szkolenia specjalizacyjnego;

6) metody oceny wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych, w tym:

a) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,

b) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem danego stażu kierunkowego,

c) sprawdzian z zakresu objętego programem danego kursu specjalizacyjnego,

d) ocenę opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej.

2. Program szkolenia specjalizacyjnego określa także standardy kształcenia w szkoleniu specjalizacyjnym dotyczące:

1) liczebności i kwalifikacji kadry dydaktycznej;

2) bazy dydaktycznej do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;

3) sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;

4) wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.