Art. 72.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2021 poz. 332 (ogł. 22 lutego 2021)

   1. Jeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło zaprzestanie działalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4, art. 59 ust. 5, art. 70 ust. 12 lub art. 71 ust. 11, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności.

   2. Uznaje się, że zaprzestanie działalności w instalacji następuje w razie zaistnienia co najmniej jednego z warunków:

   1) rozpoczęcie działalności w instalacji jest niemożliwe z przyczyn technicznych;

   2) instalacja nie działa i nie może wznowić działalności z przyczyn technicznych;

   3) instalacja nie działa i prowadzący instalację nie może wykazać, że przedmiotowa instalacja wznowi działalność najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia zaprzestania działalności.

   3. Zaprzestanie działalności w instalacji może nastąpić także w przypadku wygaśnięcia, cofnięcia albo ograniczenia udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, albo wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 58 ust. 3.

   4. Organ właściwy do wydania zezwolenia może, w drodze decyzji, wydłużyć termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie więcej jednak niż do 18 miesięcy, jeżeli prowadzący instalację wykaże, że instalacja nie wznowi działalności w terminie 6 miesięcy ze względu na wyjątkowe i nieprzewidywalne okoliczności, których nie można byłoby uniknąć nawet przy zachowaniu należytej staranności, oraz które znajdują się poza jego kontrolą; okolicznościami tymi mogą być w szczególności klęska żywiołowa, wojna, zagrożenie wojną, akt terrorystyczny, zamieszki, sabotaż lub akt wandalizmu.

   5. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i organowi Inspekcji kopię decyzji, o której mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

   6. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.

   7. Minister właściwy do spraw klimatu ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności.

   8. Do rezerwowych instalacji lub ich części oraz do sezonowych instalacji lub ich części nie stosuje się przepisów ust. 2 pkt 3 i ust. 4.

   9. Instalacja działa jako instalacja rezerwowa albo sezonowa, jeżeli spełnia następujące warunki:

   1) jest objęta zezwoleniem i pozwoleniem zintegrowanym albo pozwoleniem na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza;

   2) rozpoczęcie działalności w tej instalacji jest technicznie możliwe bez wprowadzania w niej fizycznych zmian;

   3) jest przeprowadzana regularna konserwacja tej instalacji.

   10. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności, podlegają zwrotowi. Przepisy art. 18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.

   Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 81 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2020 poz. 136 (ogł. 28 stycznia 2020)

   1. Jeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło zaprzestanie działalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o której mowa w art. 26 ust. 4, art. 59 ust. 5, art. 70 ust. 12 lub art. 71 ust. 11, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności.

   2. Uznaje się, że zaprzestanie działalności w instalacji następuje w razie zaistnienia co najmniej jednego z warunków:

   1) rozpoczęcie działalności w instalacji jest niemożliwe z przyczyn technicznych;

   2) instalacja nie działa i nie może wznowić działalności z przyczyn technicznych;

   3) instalacja nie działa i prowadzący instalację nie może wykazać, że przedmiotowa instalacja wznowi działalność najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia zaprzestania działalności.

   3. Zaprzestanie działalności w instalacji może nastąpić także w przypadku wygaśnięcia, cofnięcia albo ograniczenia udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, albo wygaśnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 58 ust. 3.

   4. Organ właściwy do wydania zezwolenia może, w drodze decyzji, wydłużyć termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie więcej jednak niż do 18 miesięcy, jeżeli prowadzący instalację wykaże, że instalacja nie wznowi działalności w terminie 6 miesięcy ze względu na wyjątkowe i nieprzewidywalne okoliczności, których nie można byłoby uniknąć nawet przy zachowaniu należytej staranności, oraz które znajdują się poza jego kontrolą; okolicznościami tymi mogą być w szczególności klęska żywiołowa, wojna, zagrożenie wojną, akt terrorystyczny, zamieszki, sabotaż lub akt wandalizmu.

   5. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i organowi Inspekcji kopię decyzji, o której mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

   6. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.

   7. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności.

   8. Do rezerwowych instalacji lub ich części oraz do sezonowych instalacji lub ich części nie stosuje się przepisów ust. 2 pkt 3 i ust. 4.

   9. Instalacja działa jako instalacja rezerwowa albo sezonowa, jeżeli spełnia następujące warunki:

   1) jest objęta zezwoleniem i pozwoleniem zintegrowanym albo pozwoleniem na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza;

   2) rozpoczęcie działalności w tej instalacji jest technicznie możliwe bez wprowadzania w niej fizycznych zmian;

   3) jest przeprowadzana regularna konserwacja tej instalacji.

   10. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności, podlegają zwrotowi. Przepisy art. 18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 47 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 5.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2015 poz. 1223 (ogł. 25 sierpnia 2015) do Dz.U. 2018 poz. 1201 (ogł. 22 czerwca 2018) ten tekst

   1. Jeżeli z informacji, o której mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, wynika, że w instalacji nastąpiło zaprzestanie działalności, instalacji tej nie wydaje się uprawnień do emisji przydzielonych w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 albo stosownie do informacji, o których mowa w art. 26 ust. 4 albo w art. 71 ust. 11 lub art. 70 ust. 12, w roku następującym po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności.

   2. Uznaje się, że zaprzestanie działalności w instalacji następuje w razie zaistnienia co najmniej jednego z warunków:

   1) rozpoczęcie działalności w instalacji jest niemożliwe z przyczyn technicznych;

   2) instalacja nie działa i nie może wznowić działalności z przyczyn technicznych;

   3) instalacja nie działa i prowadzący instalację nie może wykazać, że przedmiotowa instalacja wznowi działalność najpóźniej w terminie 6 miesięcy od dnia zaprzestania działalności.

   3. Zaprzestanie działalności w instalacji może nastąpić także w razie wygaśnięcia, cofnięcia albo ograniczenia udzielonego tej instalacji pozwolenia zintegrowanego albo pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.

   4. Organ właściwy do wydania zezwolenia może, w drodze decyzji, wydłużyć termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, nie więcej jednak niż do 18 miesięcy, jeżeli prowadzący instalację wykaże, że instalacja nie wznowi działalności w terminie 6 miesięcy ze względu na wyjątkowe i nieprzewidywalne okoliczności, których nie można byłoby uniknąć nawet przy zachowaniu należytej staranności, oraz które znajdują się poza jego kontrolą; okolicznościami tymi mogą być w szczególności klęska żywiołowa, wojna, zagrożenie wojną, akt terrorystyczny, zamieszki, sabotaż lub akt wandalizmu.

   5. Organ właściwy do wydania zezwolenia przekazuje Krajowemu ośrodkowi i organowi Inspekcji kopię decyzji, o której mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

   6. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.

   7. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację zawierającą wykaz instalacji, w których zaprzestano działalności.

   8. Do rezerwowych instalacji lub ich części oraz do sezonowych instalacji lub ich części nie stosuje się przepisów ust. 2 pkt 3 i ust. 4.

   9. Instalacja działa jako instalacja rezerwowa albo sezonowa, jeżeli spełnia następujące warunki:

   1) jest objęta zezwoleniem i pozwoleniem zintegrowanym albo pozwoleniem na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza;

   2) rozpoczęcie działalności w tej instalacji jest technicznie możliwe bez wprowadzania w niej fizycznych zmian;

   3) jest przeprowadzana regularna konserwacja tej instalacji.

   10. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym nastąpiło zaprzestanie działalności, podlegają zwrotowi. Przepisy art. 18 ust. 2-6 stosuje się odpowiednio.

Źródła: przepis występuje w 5 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.