§ 2.

1. Współdziałanie Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej, o którym mowa w § 1:

1) organizują i koordynują Szef Krajowej Administracji Skarbowej i Komendant Główny Straży Granicznej;

2) realizuje naczelnik urzędu celno-skarbowego, na wyposażeniu którego znajdują się jednostki pływające Krajowej Administracji Skarbowej, zwane dalej „jednostkami pływającymi”, oraz właściwy miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej.

2. Współdziałanie polega w szczególności na:

1) szybkim i sprawnym udzieleniu przez jednostkę pływającą Straży Granicznej pomocy przy zatrzymaniu statku albo przydzieleniu przez tę jednostkę asysty;

2) zapewnieniu wzajemnego bezpieczeństwa podczas wykonywania zadań służbowych na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy;

3) wzajemnym przekazywaniu informacji dotyczących przypadków, gdy:

a) statek przyjmuje na pokład lub wysadza osoby wbrew obowiązującym przepisom lub dokonuje załadunku lub wyładunku towarów poza miejscami do tego wyznaczonymi,

b) statek opuszcza port bez kontroli,

c) zachodzi obawa, że statek nawiązuje łączność z wybrzeżem w celach sprzecznych z przepisami prawa karnego,

d) statek zakotwicza poza miejscem do tego przeznaczonym;

4) doskonaleniu umiejętności w zakresie wykonywanych działań przy wykorzystaniu jednostek pływających, w tym przeprowadzaniu wspólnych szkoleń funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej i Straży Granicznej, a także ćwiczeń mających na celu sprawne i efektywne wykonywanie zadań na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy.

3. W przypadkach uzasadnionych koniecznością dostosowania warunków i trybu współdziałania do szczególnych, indywidualnych uwarunkowań wykonywania zadań na podstawie art. 136 ust. 7 i 8 ustawy, właściwe organy Krajowej Administracji Skarbowej i Straży Granicznej mogą zawierać porozumienia określające zakres niezbędnych dostosowań.