Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku

Rozporządzenie określa sposób planowania i wykorzystywania środków na pomoc finansową na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku oraz tryb i warunki jej przyznawania, a także wysokość środków własnych prokuratora.

1. Prokurator Generalny i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwany dalej „Prezesem IPN”, planują wysokość środków na pomoc finansową prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku w ramach właściwych części budżetu państwa, a następnie wykorzystują środki przyznane na ten cel w ustawie budżetowej.

2. Prokurator Generalny corocznie, po ogłoszeniu ustawy budżetowej, dokonuje podziału pozostających w jego dyspozycji środków, o których mowa w ust. 1, dla:

1) Prokuratury Krajowej - na pomoc finansową prokuratorów Prokuratury Krajowej, prokuratorów delegowanych do Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów w stanie spoczynku, których wynagrodzenia lub uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prokuratora Generalnego;

2) prokuratur regionalnych - na pomoc finansową prokuratorów pełniących służbę na obszarze działania danej prokuratury regionalnej oraz prokuratorów w stanie spoczynku, których wynagrodzenia lub uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji prokuratora regionalnego oraz ze środków pozostających w dyspozycji prokuratora okręgowego.

Pomoc finansowa może być przyznana z przeznaczeniem na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo poprawę warunków mieszkaniowych, a w szczególności na:

1) budowę albo rozbudowę lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego;

2) uzupełnienie wkładu budowlanego do spółdzielni mieszkaniowej;

3) kaucję lub opłaty wymagane przy uzyskiwaniu lub zamianie lokalu mieszkalnego;

4) zakup lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo spłatę kredytu zaciągniętego w tym celu.

1. Warunkiem przyznania pomocy finansowej jest:

1) zaangażowanie środków własnych w wysokości co najmniej 10% przewidywanego pełnego kosztu planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

2) niekorzystanie, w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie pomocy finansowej, ze zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, z wyłączeniem pożyczki na remont mieszkania, a w przypadku krótszego okresu pełnienia urzędu na stanowisku prokuratora - od dnia powołania na stanowisko;

3) niekorzystanie z pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów i prokuratorów w stanie spoczynku ze środków Skarbu Państwa.

2. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy przypadku, w którym prokurator zamieszkuje w innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą prokuratury, w której pełni służbę, a pomoc finansowa jest przeznaczona na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą tej prokuratury.

3. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy:

1) prokuratora, który nie otrzymał dotychczas wnioskowanej kwoty pomocy finansowej w pełnej wysokości;

2) wyjątkowych przypadków o charakterze zdarzeń losowych lub działań osób trzecich na szkodę prokuratora, w których dotychczas udzielona mu pomoc finansowa jest niewystarczająca do realizacji celu, któremu miała służyć.

1. Pomoc finansowa jest przyznawana na wniosek prokuratora albo prokuratora w stanie spoczynku.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera udokumentowane informacje dotyczące planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej oraz sytuacji majątkowej i rodzinnej prokuratora albo prokuratora w stanie spoczynku ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej, a w szczególności:

1) sposobu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych;

2) powierzchni planowanej lub realizowanej inwestycji mieszkaniowej;

3) przewidywanych pełnych kosztów inwestycji;

4) zaangażowania środków własnych;

5) dotychczasowych warunków mieszkaniowych;

6) stanu rodziny, majątku i dochodów.

3. Wnioski o przyznanie pomocy finansowej są rozpatrywane dwa razy w roku - w kwietniu i październiku, a składane odpowiednio do końca marca i września.

4. Przyznanie i wysokość pomocy finansowej są uzależnione od wysokości wydatków ustalonych na ten cel w planie finansowym oraz wysokości środków pieniężnych postawionych do dyspozycji właściwemu dysponentowi, a także liczby złożonych wniosków oraz sytuacji mieszkaniowej, majątkowej i rodzinnej prokuratorów albo prokuratorów w stanie spoczynku ubiegających się o jej przyznanie.

1. Pomoc finansowa jest przyznawana na podstawie umowy pożyczki.

2. Wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatruje i umowę pożyczki zawiera:

1) Prokurator Krajowy, po zasięgnięciu opinii odpowiednio zebrania prokuratorów Prokuratury Krajowej albo kolegium właściwej prokuratury regionalnej - z prokuratorami i prokuratorami w stanie spoczynku, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, oraz z prokuratorami regionalnymi;

2) Prezes IPN, po zasięgnięciu opinii:

a) kolegium prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - z prokuratorami:

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tej Komisji, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN,

oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tych oddziałowych komisjach, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN,

b) kolegium prokuratorów Biura Lustracyjnego - z prokuratorami:

Biura Lustracyjnego i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tym Biurze, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN,

oddziałowych biur lustracyjnych i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tych oddziałowych biurach, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN;

3) właściwy prokurator regionalny, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury - z prokuratorami pełniącymi służbę na obszarze działania danej prokuratury regionalnej.

3. Na żądanie wnioskodawcy nieprzyznanie pomocy finansowej uzasadnia się na piśmie.

1. Udzielenie pożyczki wymaga ustanowienia hipoteki, poręczenia lub innego zabezpieczenia przewidzianego obowiązującymi ustawami.

2. Pożyczki udziela się na okres nie dłuższy niż 25 lat.

3. Pożyczka jest oprocentowana w stosunku rocznym w wysokości średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określanego corocznie w ustawie budżetowej, z uwzględnieniem dokonanych spłat.

1. Spłata pożyczki następuje w ratach miesięcznych i rozpoczyna się od następnego miesiąca po otrzymaniu pożyczki.

2. Szczegółowe warunki spłaty pożyczki określa umowa, o której mowa w § 6 ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 marca 2017 r.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie sposobu planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunków przyznawania pomocy finansowej z tych środków (Dz. U. poz. 690), które na podstawie art. 73 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 178 i 2103) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.