§ 2.

1. Transport morski cukru surowego luzem, który nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi lub do produkcji żywności bez uprzedniego zastosowania pełnego i efektywnego procesu rafinacji, jest dozwolony w pojemnikach lub kontenerach (zbiornikach), które nie są używane wyłącznie do transportu środków spożywczych.

2. Pojemniki lub kontenery (zbiorniki), o których mowa w ust. 1, muszą spełniać następujące wymagania:

1) są dokładnie oczyszczone przed załadunkiem cukru surowego luzem, w celu usunięcia pozostałości poprzedniego towaru i innych zanieczyszczeń, co potwierdzane jest przez upoważnioną osobę działającą w imieniu podmiotu odpowiedzialnego za transport cukru surowego na podstawie kontroli mającej na celu stwierdzenie, czy pozostałości te zostały dokładnie usunięte oraz czy pojemnik lub kontener (zbiornik) spełnia wymagania niezbędne do zapobieżenia lub wyeliminowania zagrożenia zanieczyszczenia przewożonego luzem cukru surowego;

2) bezpośrednio przed transportem cukru surowego luzem ładunkiem nie był towar w formie ciekłej luzem.

3. Podmiot działający na rynku spożywczym, odpowiedzialny za transport morski cukru surowego luzem lub za proces rafinacji, jest obowiązany do utrzymywania w czystości pojemników lub kontenerów (zbiorników) oraz sprawdzania, czy spełniają one wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, z uwzględnieniem rodzaju uprzednio przewożonego w nich towaru.