§ 5.

1. Funkcjonariusz ustala tożsamość osoby zatrzymanej na podstawie:

1) dowodu osobistego;

2) dokumentu paszportowego;

3) dokumentu podróży;

4) innego dokumentu zawierającego fotografię oraz oznaczenie serii, numer, datę wydania, datę ważności oraz nazwę organu wydającego.

2. W przypadku gdy nie można ustalić tożsamości osoby zatrzymanej na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, tożsamość tej osoby ustala się na podstawie:

1) oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona w sposób, o którym mowa w ust. 1;

2) oświadczenia osoby, która jest funkcjonariuszowi znana osobiście.

3. Funkcjonariusz może odstąpić od ustalania, zgodnie z ust. 1 albo 2, tożsamości osoby, która jest mu znana osobiście.

4. W przypadku gdy funkcjonariusz ustala tożsamość osób znajdujących się w pojeździe, gdy uzasadniają to względy bezpieczeństwa, może zażądać opuszczenia pojazdu przez te osoby.

5. W przypadku gdy osoba, której tożsamość jest ustalana, okaże dokumenty potwierdzające korzystanie z immunitetu, dalsze czynności służbowe z udziałem tej osoby mogą być wykonywane jedynie za jej zgodą.