§ 83.

1. Pod bezpośrednim nadzorem osoby dozoru ruchu górniczego wykonuje się roboty strzałowe:

1) w przypadku gdy stężenie metanu w powietrzu wynosi więcej niż 0,5% w:

a) górnych wnękach ścianowych,

b) wyrobiskach korytarzowych o wzniosie większym niż 10°,

c) przypadku wywoływania zawału stropu za pomocą materiałów wybuchowych metanowych i metanowych specjalnych;

2) w przypadku gdy stężenie metanu w powietrzu wynosi więcej niż 1% w wyrobiskach;

3) w przypadku wywoływania zawału stropu materiałami wybuchowymi węglowymi i skalnymi;

4) w strefach zaburzeń geologicznych w wyrobiskach eksploatacyjnych;

5) w przypadku rozsadzania luźnych brył materiałem wybuchowym odpalanym w otworach strzałowych;

6) w przypadku użycia ładunków wolno przyłożonych;

7) w przypadku użycia lontów detonujących, z wyjątkiem lontów używanych poza otworami strzałowymi w systemie nieelektrycznego odpalania;

8) w przypadku likwidowania niewypałów;

9) przed maszynami urabiającymi;

10) w skałach o temperaturze wyższej niż 50°C lub niższej niż 0°C.

2. W przypadku wykonywania robót strzałowych, o których mowa w ust. 1 pkt 7, sporządza się dokumentację strzałową.

3. W zakładach górniczych wydobywających rudy metali roboty strzałowe, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6 i 8, mogą być wykonywane pod bezpośrednim nadzorem instruktora strzałowego, upoważnionego przez kierownika ruchu i przeszkolonego w tym zakresie.