Art. 17.
Ustawa z dnia 2 grudnia 2016 r. o wyposażeniu morskim · DU 2017 poz. 32
Treść w tym tekście
1. Gdy na statku zachodzi uzasadniona konieczność wymiany wyposażenia morskiego w porcie państwa trzeciego oraz gdy ze względu na czas i koszty nie jest możliwe umieszczenie wyposażenia morskiego spełniającego wymagania, na statku może być tymczasowo umieszczone inne wyposażenie, dla którego została wydana dokumentacja techniczna przez właściwy organ państwa członkowskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Dokumentacja potwierdza zgodność wyposażenia morskiego z odpowiednimi wymaganiami Międzynarodowej Organizacji Morskiej.
2. Armator jest obowiązany niezwłocznie poinformować dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku o rodzaju i właściwościach technicznych takiego wyposażenia morskiego.
3. Dyrektor urzędu morskiego, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie, w drodze decyzji, wyznacza termin i określa warunki, na jakich armator powinien zapewnić umieszczenie na statku wyposażenia morskiego zgodnego z wymaganiami.
4. W przypadku wyposażenia radiokomunikacyjnego nie może ono naruszać zasad dotyczących wykorzystywania częstotliwości radiowych określonych w Prawie telekomunikacyjnym.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 10 listopada 2024 · Dz.U. 2024 poz. 1222
2) w art. 16 w ust. 5, w art. 17 w ust. 4 oraz w art. 18 w ust. 6 wyrazy „Prawie telekomunikacyjnym” zastępuje się wyrazami „Prawie komunikacji elektronicznej”.
-
Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 572 (ogł. 30 kwietnia 2025)
1. Gdy na statku zachodzi uzasadniona konieczność wymiany wyposażenia morskiego w porcie państwa trzeciego oraz gdy ze względu na czas i koszty nie jest możliwe umieszczenie wyposażenia morskiego spełniającego wymagania, na statku może być tymczasowo umieszczone inne wyposażenie, dla którego została wydana dokumentacja techniczna przez właściwy organ państwa członkowskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Dokumentacja potwierdza zgodność wyposażenia morskiego z odpowiednimi wymaganiami Międzynarodowej Organizacji Morskiej. 2. Armator jest obowiązany niezwłocznie poinformować dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku o rodzaju i właściwościach technicznych takiego wyposażenia morskiego. 3. Dyrektor urzędu morskiego, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie, w drodze decyzji, wyznacza termin i określa warunki, na jakich armator powinien zapewnić umieszczenie na statku wyposażenia morskiego zgodnego z wymaganiami. 4.3) W przypadku wyposażenia radiokomunikacyjnego nie może ono naruszać zasad dotyczących wykorzystywania częstotliwości radiowych określonych w Prawie komunikacji elektronicznej.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 32 (ogł. 5 stycznia 2017) do Dz.U. 2019 poz. 955 (ogł. 21 maja 2019) ten tekst
1. Gdy na statku zachodzi uzasadniona konieczność wymiany wyposażenia morskiego w porcie państwa trzeciego oraz gdy ze względu na czas i koszty nie jest możliwe umieszczenie wyposażenia morskiego spełniającego wymagania, na statku może być tymczasowo umieszczone inne wyposażenie, dla którego została wydana dokumentacja techniczna przez właściwy organ państwa członkowskiego Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Dokumentacja potwierdza zgodność wyposażenia morskiego z odpowiednimi wymaganiami Międzynarodowej Organizacji Morskiej.
2. Armator jest obowiązany niezwłocznie poinformować dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku o rodzaju i właściwościach technicznych takiego wyposażenia morskiego.
3. Dyrektor urzędu morskiego, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie, w drodze decyzji, wyznacza termin i określa warunki, na jakich armator powinien zapewnić umieszczenie na statku wyposażenia morskiego zgodnego z wymaganiami.
4. W przypadku wyposażenia radiokomunikacyjnego nie może ono naruszać zasad dotyczących wykorzystywania częstotliwości radiowych określonych w Prawie telekomunikacyjnym.
Źródła: przepis występuje w 3 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.