Art. 4.

1. Przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do poręczeń i gwarancji udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego w związku z realizacją programów rządowych od dnia 1 lipca 2018 r.

2. Do poręczeń i gwarancji udzielonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego w związku z realizacją programów rządowych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3. Do poręczeń i gwarancji udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego w związku z realizacją programów rządowych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 czerwca 2018 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje Bankowi Gospodarstwa Krajowego środki na pokrycie kosztów i wydatków, w tym wypłat, związanych z poręczeniami i gwarancjami, o których mowa w ust. 2 i 3, w ramach których Bank Gospodarstwa Krajowego udzielił pomocy publicznej lub pomocy de minimis.

5. Warunki i terminy przekazywania środków, o których mowa w ust. 4, określa umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

6. Przewidywaną kwotę kosztów i wydatków, o których mowa w ust. 4, wynikających z udzielonych poręczeń i gwarancji, oraz przewidywaną kwotę wypłat z tytułu tych poręczeń i gwarancji wyodrębnia się w planie finansowym, o którym mowa w art. 34f ustawy zmienianej w art. 1.