Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 11 października 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych

Rozporządzenie określa szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, zwanego dalej „ubezpieczeniem”, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

1. Ubezpieczenie obejmuje pokrycie:

1) kosztów powrotu klientów z imprezy turystycznej do miejsca wyjazdu lub planowanego powrotu z imprezy turystycznej, obejmujących w szczególności koszty transportu, zakwaterowania, transferów, w tym także koszty poniesione przez klientów, w wypadku gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny, wbrew obowiązkowi, nie zapewnia tego powrotu;

2) zwrotu wpłat wniesionych przez klientów tytułem zapłaty za imprezę turystyczną, w wypadku gdy z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego oraz osób, które działają w ich imieniu, impreza turystyczna nie została lub nie zostanie zrealizowana;

3) zwrotu części wpłat wniesionych przez klientów tytułem zapłaty za imprezę turystyczną odpowiadającą części imprezy turystycznej, która nie została lub nie zostanie zrealizowana z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego oraz osób, które działają w ich imieniu.

2. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług turystycznych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności ubezpieczyciela.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 21 listopada 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (Dz. U. poz. 1891), które weszło w życie z dniem 26 listopada 2016 r.

Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu złożenia wniosku o wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.

1. Przez roczny przychód z tytułu działalności wykonywanej przez:

1) organizatora turystyki - rozumie się deklarowany na okres najbliższych 12 miesięcy, na który ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, przychód wyłącznie z tytułu organizowania imprez turystycznych na rzecz klientów, w tym deklarowany przychód, w którego uzyskaniu będą pośredniczyli agenci i pośrednicy turystyczni;

2) pośrednika turystycznego - rozumie się deklarowany na okres najbliższych 12 miesięcy, na który ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, przychód uzyskany wyłącznie z tytułu działalności polegającej na pośredniczeniu na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, przy czym w przypadku pośrednictwa w zawieraniu tych umów z przedsiębiorcami zagranicznymi, niewykonującymi działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za przychód ten uważa się także całość wpłat wnoszonych przez klientów na opłacenie usług tych przedsiębiorców.

2. W przypadku połączenia przedsiębiorców prowadzących działalność organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego lub przejęcia przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego zobowiązań innego przedsiębiorcy, wynikających z zawartych przez niego umów o organizowanie imprez turystycznych lub umów o pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych, roczny przychód z tytułu działalności gospodarczej stanowi odpowiednio sumę deklarowanych przychodów połączonych przedsiębiorców albo sumę deklarowanych przychodów przedsiębiorcy i deklarowanych przychodów wynikających z przejętych zobowiązań.

3. Roczny przychód, o którym mowa w ust. 1 i 2, deklarowany na okres najbliższych 12 miesięcy na potrzeby określenia minimalnej wysokości sumy gwarancyjnej nie może być niższy niż roczny przychód osiągnięty w roku obrotowym poprzedzającym rok zawarcia umowy ubezpieczenia.

W przypadku gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny wykonuje jednocześnie działalność w więcej niż jednym zakresie, o którym mowa w § 6, minimalna wysokość sumy gwarancyjnej jest określana na poziomie wyższej wartości procentowej lub kwotowej właściwej dla zabezpieczenia finansowego wykonywanej działalności.

W celu określenia minimalnej wysokości sumy gwarancyjnej dokonuje się następującego rozróżnienia wykonywanej działalności:

1) organizowanie imprez turystycznych i pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium państw europejskich i pozaeuropejskich z wykorzystaniem transportu lotniczego w ramach przewozu czarterowego, z wyłączeniem pkt 4;

2) organizowanie imprez turystycznych i pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium państw pozaeuropejskich z wykorzystaniem innego środka transportu niż transport lotniczy w ramach przewozu czarterowego, z wyłączeniem pkt 4;

3) organizowanie imprez turystycznych i pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium państw europejskich z wykorzystaniem innego środka transportu niż transport lotniczy w ramach przewozu czarterowego, z wyłączeniem pkt 4;

4) organizowanie imprez turystycznych i pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium krajów mających lądową granicę z Rzecząpospolitą Polską, a w przypadku Federacji Rosyjskiej w obrębie obszaru obwodu kaliningradzkiego, a także organizowanie imprez turystycznych i pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym imprez zagranicznej turystyki przyjazdowej.

Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej ustalana w odniesieniu do podmiotów wykonujących działalność, o której mowa w § 6, niepobierających przedpłat na poczet przyszłej imprezy turystycznej lub przyszłych usług turystycznych lub pobierających takie przedpłaty w terminie do 30 dni przed dniem rozpoczęcia imprezy turystycznej lub świadczenia usług turystycznych, lub pobierających takie przedpłaty w wysokości do 30% ceny imprezy turystycznej lub usług turystycznych, z zastrzeżeniem § 10 i 11, wynosi:

1) 12,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 1, nie mniej jednak niż równowartość 149 000 euro;

2) 10,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 2, nie mniej jednak niż równowartość 50 000 euro;

3) 7,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 3, nie mniej jednak niż równowartość 28 000 euro;

4) 3,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 4, nie mniej jednak niż równowartość 4500 euro.

Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej ustalana w odniesieniu do podmiotów wykonujących działalność, o której mowa w § 6, pobierających przedpłaty na poczet przyszłej imprezy turystycznej lub przyszłych usług turystycznych w wysokości powyżej 30% ceny imprezy turystycznej lub usług turystycznych, w terminie:

1) powyżej 30 dni do 180 dni przed dniem rozpoczęcia imprezy turystycznej lub świadczenia usług turystycznych, z zastrzeżeniem § 10 i 11, wynosi:

a) 17,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 1, nie mniej jednak niż równowartość 212 000 euro,

b) 15,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 2, nie mniej jednak niż równowartość 75 000 euro,

c) 10,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 3, nie mniej jednak niż równowartość 42 000 euro,

d) 4,5% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 4, nie mniej jednak niż równowartość 7000 euro;

2) powyżej 180 dni przed dniem rozpoczęcia imprezy turystycznej lub świadczenia usług turystycznych, z zastrzeżeniem § 10 i 11, wynosi:

a) 20,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 1, nie mniej jednak niż równowartość 250 000 euro,

b) 18,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 2, nie mniej jednak niż równowartość 90 000 euro,

c) 12,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 3, nie mniej jednak niż równowartość 50 000 euro,

d) 5,0% rocznego przychodu z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 4, nie mniej jednak niż równowartość 7500 euro.

Za przedpłaty, o których mowa w § 7 i 8, uznaje się każdą wpłatę dokonaną przez klienta na poczet przyszłej imprezy turystycznej lub przyszłych usług turystycznych.

Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej w odniesieniu do podmiotów rozpoczynających działalność, o której mowa w § 6, wynosi:

1) równowartość 250 000 euro - z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 1;

2) równowartość 90 000 euro - z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 2;

3) równowartość 50 000 euro - z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 3;

4) równowartość 7500 euro - z tytułu wykonywanej działalności, o której mowa w § 6 pkt 4.

Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w § 10, wyznaczana w drugim roku działalności gospodarczej nie może być niższa niż określona w roku poprzednim.

Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej, o której mowa w § 7, 8, 10 i 11, powinna być podwyższona proporcjonalnie do wzrostu deklarowanego przychodu, o którym mowa w § 4, jeżeli w okresie obowiązywania umowy ubezpieczenia zostanie przekroczony deklarowany roczny przychód, na podstawie którego została ustalona minimalna wysokość sumy gwarancyjnej.

Kwoty, o których mowa w § 7, 8 i 10, są ustalane przy zastosowaniu kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia została zawarta.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do umów ubezpieczenia zawartych od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (Dz. U. poz. 1690).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 29 kwietnia 2013 r.