§ 22.

1. Na wniosek kredytobiorcy, pożyczka albo kredyt mogą zostać umorzone przez ministra:

1) w całości - w przypadku trwałej utraty zdolności do spłaty zobowiązań przez kredytobiorcę, która nastąpiła po zawarciu umowy pożyczki albo umowy kredytu;

2) w części - w przypadku trudnej sytuacji życiowej kredytobiorcy.

2. Przez trudną sytuację życiową, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1) trudną sytuację materialną kredytobiorcy oraz członków jego rodziny udokumentowaną przez ośrodek pomocy społecznej - w przypadku wystąpienia przesłanek uzasadniających korzystanie ze świadczeń z systemu pomocy społecznej lub

2) trudną sytuację materialną kredytobiorcy wynikającą ze zdarzenia losowego, powodującego czasową utratę zdolności do spłaty zobowiązań, w szczególności choroby kredytobiorcy lub członka jego rodziny, konieczności sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny, szkody spowodowanej przez pożar, klęskę żywiołową lub inną katastrofę.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) orzeczenie wydane na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 777, 935 i 1428) albo ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386) - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;

2) dokumenty potwierdzające trudną sytuację życiową kredytobiorcy - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

4. Wniosek o umorzenie pożyczki albo kredytu, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra nie wcześniej niż 30 dni przed rozpoczęciem spłaty pożyczki albo kredytu. Do wniosku dołącza się oświadczenie kredytobiorcy o zgodzie na przetwarzanie jego danych osobowych.

5. Umorzeniu, o którym mowa w ust. 1, podlega kwota pożyczki albo kredytu pozostała do spłaty na dzień umorzenia pożyczki albo kredytu.